Warpaint: Disco met nagalm
Foto: Koen Bauters

‘We komen altijd graag naar Rock Werchter’, zegt Theresa Wayman, een van de gitaristen van Warpaint. ‘Dit is onze derde keer.’

En ze proeft de naam: ‘rawk wurk-ter’. In mijn buurt krijgen mannen opeens slappe knieën.

De Amerikaanse indiegroep begon er stevig aan met ‘Heads up’, het titelnummer van zijn vorig jaar verschenen derde plaat, maar het was oudje ‘Undertow’ dat iedereen meekreeg met zijn donkere, sexy toon en breed uitwaaierende gitaren. ‘Het is tijd ... om te dansen’ , zei andere gitariste Emily Kokal. Bassiste Jenny Lee Lindberg bescheurde zich.

De grap ging vast niet over de aankondiging, want ‘So good’ was inderdaad dansbaar. Warpaint geeft songs nog altijd onverwachte wendingen via slimme bruggetjes, maar met de effecten op de gitaren en de tonnen echo op de stem, deden ze soms denken aan een minder psychedelische Tame Impala. Vooral als er gedanst kon worden, zoals in het huppelende ‘New song’, dat toevallig ook een nieuwe song is. Je hebt er een goede drummer voor nodig, maar Stella Mozgawa wordt niet toevallig gevraagd door artiesten van Kurt Vile tot The XX. ‘I’ve got a friend with a melody that will kill you’, zongen Wayman en Kokal in het afsluitende ‘Disco/Very’. Dood waren we niet, maar onder de indruk, dat wel.

U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig