J. Bernardt | Hoe was’t? ‘I love to be the underdog!’
Foto: Geert Van de Velde

Onze man op de wei meet de temperatuur op in de backstage terwijl het zweet nog van de lijven dampt. Jinte Deprez ruilde vandaag Balthazar in voor J. Bernardt.

Hoe was’t?

De max. Helemaal wat ik ervan gehoopt had.

Wat was het eerste dat je na de show hebt gezegd?

Niet veel, ik was kapot. We hebben elkaar een knuffel gegeven. Heel liefdevol.

Hoe voelde het om weer onderaan de affiche te staan?

Goed. I love to be the underdog!

Had je vooraf gedronken?

Nee. Maar ik had een lekkere gin-tonic op het podium staan.

Wat zat er in die lange jas?

Een paar sokken, een verse onderbroek, een tandenborstel en de nieuwste Suske en Wiske, ‘Mami Wata’. Aanvankelijk was dat gewoon mijn jas, maar nu is hij een soort rekwisiet geworden. Hij ligt zelfs in de backline. Hij moest wel even gestreken worden.

Waar stonden de knapste meisjes?

Dat is iets waar ik moet aan werken: ik heb last van tunnelvisie als ik optreed. De eerste 25 rijen waren allemaal héél mooie meisjes. (lacht)

Je ruilde je gitaar in voor drumstick en drumpad. Mept dat makkelijk?

Ik heb een slecht ritmisch gevoel, het is een wonder dat ik er niet naast heb geslagen vandaag. Omdat dat podium zo groot is, vergeet ik ook altijd dat ik terug moet rennen. Normaal doe ik twee stappen en ben ik er.

Op de monitors gaan staan, hoe voelt dat?

Ik wil de barrière doorbreken tussen performer en publiek. Het is ook heerlijk om tussen de menigte te duiken. De mensen voelen zich heel beschermd, terwijl: iedereen is een vogel voor de kat.

Je kon op een bepaald moment niet meer verder. Tot hoever reikt zo’n microfoonkabel?

Ik had eerst twintig meter gekregen, en dan zei ik, gasten, het is Werchter! En dan hebben ze me dertig meter gegeven. (grijnst) Die zanger van The National heeft zijn eigen kabel mee van vijftig meter, dat is pas rock-‘n-roll.

Je hebt gecrowdsurft. Kan je sturen naar waar je wilt?

Ik heb dat geprobeerd, maar dat is niet gelukt. Ik ben dan ook een rookie, ik had nog nooit eerder gecrowdsurft.

‘Man, won’t you come set me free?’ zong je in ‘The other man’. Was dit bevrijdend?

Het hele punt van dit soloproject is om een andere kant van mezelf te tonen. Dat is gelukt, denk ik.

Waar wil je straks nog naar gaan kijken?

Linkin Park, dat waren op de middelbare school de eerste cd’s die ik ripte. Ik denk dat ik straks de puber in mij terug ga halen.