‘Doe nou eens even rustig!’ wilden we Charli XCX toeroepen, zo hard was ze zich aan het smijten tijdens dit concert.

Dat ging ten koste van de zang, als die al niet onbestaande was, want er liep een tape mee. Die hoorde je vrolijk verder lopen, wanneer Charli haar microfoon even in de lucht hield. Of wanneer ze weer eens onvermoeibaar op en neer stond te huppen en geen adem meer over had om te zingen.

Je mag bij ons gerust komen aanzetten met een mierzoete popshow en een decor van roze bloemen, maar niet als die show dient om de kwaliteit van je muziek te verbloemen. Charlie XCX bracht plastieken popbeats mee, die loeihard door de Klub C werden gejaagd. Toegegeven, die beats misten hun effect niet: het jonge volkje danste als een bezetene. Het volgde bovendien gedwee Charli’s orders op. Even bij je buur in de nek gaan zitten? Geen probleem. Springen alsof je leven ervan afhangt? Doen we.

Met het entertainmentgehalte van deze show was met andere woorden niets mis. Songs als ‘I love it’, ‘1 night’ en ‘Boom clap’ zijn aanstekelijk hitparademateriaal waar een mens vrolijk van wordt. Maar over het geheel leek weinig nagedacht. Beats, hits, huppelen, klaar. Dat is wel heel makkelijk scoren. Het wordt hoog tijd dat Charli XCX een tandje bijsteekt en overgaat naar ‘the next level’, want als ze op dit niveau blijft steken zal het gauw ‘game over’ zijn.