Groep van Tien dreigt alweer kibbelbende te worden
Foto: pn
De Groep van Tien, het overleg van de voormannen van de vakbonden en de werkgevers, komt vandaag bijeen. De proefperiode en de jeugdlonen zijn splijtzwammen.

Koken de potjes deze middag over of proberen ze de pas gemaakte brokken snel weer te lijmen? De toplui van de vakbonden en de werkgevers tasten in het duister over wat hen vandaag wacht tijdens de Groep van Tien, bleek gisteren uit een rondvraag. Dat interprofessioneel overlegplatform van de voormannen van de sociale partners leek nochtans de voorbije maanden goed op weg om de kritiek te doen verstommen over  de zin  van het sociaal overleg op het hoogste niveau. Vooral dankzij het eerste loonakkoord sinds 2009 en de eensgezindheid over de invoering van het mobiliteitsbudget.

Proefperiode

Maar intussen riskeren kopstukken als Marc Leemans van het ACV, Rudy De Leeuw van het ABVV,  Karel Van Eetvelt van Unizo en Pieter Timmermans van het VBO kort voor het zomerreces alweer in beeld te komen als een kibbelbende.  De voorbije weken is immers een serieuze domper gezet op het herwonnen elan van het sociaal overleg. Dat is te wijten aan de vrij bizarre afloop van een overlegronde waarbij vakbonden en werkgevers de violen probeerde te stemmen over de jeugdlonen en de proefperiode.
Die twee dossiers vormden een onderdeel van het interprofessioneel akkoord van begin dit jaar over  een loonsverhoging met 1,1 procent voor dit en volgend jaar. De werkgevers waren vragende partij om onder een of andere vorm de proefperiode in ere te herstellen. Die was bij de invoering van het eenheidsstatuut voor arbeiders en bedienden sinds 2014 geschrapt. De vakbonden tilden dan weer zwaar aan het voornemen van de regering-Michel om te snijden in de loonkosten voor iedereen jonger dan 21 jaar.  Hoe jonger, hoe lager de loonkosten, was het plan.

De afspraak tussen de sociale partners was om tegen eind maart een deal te maken over de proefperiode en de jeugdlonen. Maar het geloof is bijzonder klein dat vakbonden en werkgevers er tegen eind juni uit ­raken.

Geen vodje papier

De voormannen van het werk­geverskamp, zoals Timmermans en Van Eetvelt, zijn de voorbije weken bijzonder hard van leer getrokken tegen de woordbreuk van de twee grote vakbonden. Ontgoocheling en frustratie overheersen in het werkgeverskamp. Dat was er immers sterk van overtuigd dat  de sociale partners na lang onderhandelen – inclusief een rondje met de vier kopstukken –   uit elkaar waren gegaan met afspraken over de invoering van een proefperiode.  Ze gingen daarbij uit van het principe dat de opzegtermijn voor werknemers die nog maar kort  aan de slag zijn, beperkter zou zijn dan vandaag. Een voorbeeld: wie na twee maanden wordt ontslagen, zou recht hebben op één in plaats van twee weken opzegtermijn. 

Voorts waren de sociale partners   het erover eens om er bij de regering op aan te dringen het plan voor de korting op de jeugdlonen af te voeren. ‘Voor ons zijn zulke afspraken geen vodje papier’, stelt Pieter Timmermans. 

Kruideniersmentaliteit

In het vakbondskamp weerklinkt een heel andere versie. Dat een ‘tekst op papier van de Groep van Tien’ pas een akkoord is als het vakbonds­bestuur zich erachter schaart. Een van de pijnpunten voor de bonden is volgens Rudy De Leeuw  dat in de praktijk de opzegtermijnen zullen verkorten, omdat de meeste ontslagen vrij snel na de aanwerving gebeuren. 

Een van de vakbondstoppers verwijt de werkgevers zelfs ‘een kruideniersmentaliteit’.