Genezen, maar ontslagen? Geen discriminatie
Foto: VUM

Tien jaar na de vernieuwing van de antidiscriminatie-wetten, blijft een reeks pijnpunten overeind, stelt Unia. ‘Voor bepaalde slachtoffers schiet de wet tekort.’

In de aanloop naar een reorganisatie houdt een bedrijf rekening met hoeveel dagen werknemers in het verleden afwezig waren. Een man die een langdurige ziekte overwon, wordt op straat gezet. Van discriminatie is geen sprake, zegt de rechtbank. In de wet is alleen sprake van discriminatie op basis van de huidige en toekomstige gezondheidstoestand, ‘verwijzing naar de gezondheid in het verleden vormt in principe geen probleem’.

‘Onbegrijpelijk’, vindt het Interfederaal Gelijkekansencentrum Unia. ‘Eenmaal genezen, ben je dus een vogel voor de kat. Dan ben je plots niet meer door de wet beschermd. Die lacune moet aangepakt worden.’

Volgens Stefan Sottiaux, professor discriminatierecht aan de KU Leuven, is het een ‘vergetelheid van de wetgever’. ‘Discriminatie op basis van ziekte aanpakken, was zijn drijfveer. Of die zich nu in het verleden of het heden afspeelde, is irrelevant.’

Positieve actie

Voor Unia is het slechts één voorbeeld van hoe de antidiscriminatiewetten, die tien jaar geleden een grondige update kregen, voor bepaalde slachtoffers tekortschieten. Het gelijkekansencentrum evalueerde de wet op basis van ruim 17.000 casussen en dossiers, en zal een rapport bezorgen aan het parlement. Later dit jaar volgt ook daar een evaluatie.

Unia pleit ervoor om de forfaitaire schadevergoeding te verhogen, die slachtoffers van discriminatie kunnen eisen. ‘Ze volstaat nu vaak amper om de procedurekosten te dekken’, zegt directeur Els Keytsman. ‘Als de bedragen stijgen, zullen slachtoffers wellicht sneller naar de rechtbank stappen.’

Als het van Unia afhangt, komen er ook praktijktesten – ‘Veel klachten stranden bij gebrek aan bewijs’ – en een diepere uitwerking van de mogelijkheid tot ‘positieve actie’. ‘Een bedrijf dat zijn werkvloer te “wit” vindt en wil dat zijn personeelsbestand een betere afspiegeling is van de samenleving, kan vandaag niet tijdelijk bijvoorbeeld alleen erkende vluchtelingen aanwerven. Want dan is er sprake van discriminatie. Wij vinden dat zoiets tijdelijk wél mogelijk moet zijn, om achterstelling weg te werken.’