Waarom Blanche volgens ons moeiteloos de finale haalt
Foto: EPA

‘City lights’ is een van de beste nummers die u in jaren op het Eurovisiesongfestival hebt gehoord. Of de onervaren Blanche er mee wint, is niet zeker. Dat ze zaterdag in de finale staat wel.

Waar eindigt Blanche straks op het jaarlijkse feest van kitsch en kabaal dat zich het Eurovisiesongfestival noemt? De jonge Brusselse zingt vanavond in de eerste halve finale in Kiev. De bookmakers gokken dat ze ergens tussen de tiende en de dertiende plaats eindigt. Op 42 deelnemers, weliswaar. Ze gaan er dus van uit dat Blanche een van de tien deelnemers is die doorgaat naar de finale zaterdag. Maar een week geleden stond ‘City lights’ bij hen nog op een zevende plaats.

Sindsdien hebben alle deelnemers een paar druk bekeken repetities achter de rug. Daarin maakte Blanche geen sterke indruk. Haar diepe stem slaat iedereen met verwondering, maar ze stond zo moederziel alleen op het podium, in een zee van hard wit licht. En ze keek als een verschrikt konijn in de camera. Het Eurovisiesongfestival is in de eerste plaats een tv-programma: Blanche moet een connectie kunnen maken met de kijkers thuis, die 50 procent van de punten geven.

Focus op de stem

De podiumjurk die ze donderdag droeg, was een wit tulen geval waarin Blanche ouder leek dan ­zeventien. Maar ze zingt straks in een zwarte jurk, meldde Peter Van de Veire gisteren – de presentator is al in Kiev. Ook aan het optreden is gewerkt: het licht wordt gedempt, de camerahoeken versmald. Pierre Dumoulin, die ‘City lights’ met Blanche schreef, spitst zich volledig toe op de geluidsmix. ‘Blanche noch ik houden van vuurwerk en dansers. Onze troeven zijn haar stem en onze song: daar moet de focus op liggen.’

Een gewaagd standpunt voor het Songfestival, maar misschien het juiste: ‘City lights’ is een van de weinige moderne popsongs die u vanavond te horen krijgt, en de enige met een eigen smoel. Als u het ons vraagt, gaat Blanche ondanks de paniek na de repetities, moeiteloos door naar de finale.

Telt u maar mee. Volgens alle bookmakers wint Italië, gevolgd door Portugal. Bulgarije en Zweden vechten voor de derde of vierde plaats, gevolgd door Armenië.

Van die vijf passeren Portugal, Zweden en Armenië ook vandaag. Het is afwachten of Salvador Sobral ‘Amor pelos dois’ zingt voor Portugal: hij heeft zware gezondheidsproblemen. Als het niet lukt, zingt zijn zus Luisa, die het liedje schreef. Het is met zijn bossanova­strijkers een verademing tussen het bombast. ‘I can’t go on’ van Robin Bengtsson doet waar Zweden goed in is: stevig dansvloermate­riaal brengen. En de plechtige treurzang van Artsvik uit Armenië haalt zeker de stemmen van de buurlanden binnen.

Mogen vast ook terugkeren: ‘Skeletons’ van Dihaj uit Azerbeidzjan, en de powerballad van Isaiah Firebrace uit Australië. Zelfs als Griekenland, Moldavië en Finland over de song van Blanche heen springen, zijn er nog twee finaletickets vrij.

Niet onbelangrijk: Blanche zingt na Lindita van Albanië. Na haar geschreeuw zal ‘City lights’ balsem voor de oren zijn.

Nu alleen niet zo bang in de ­camera kijken, Blanche.

Eurovisiesongfestival, Eén, ­21-23.10 uur.