Na de commotie over de erkenning van moskeeën mag Vlaams minister Liesbeth Ho­mans (N-VA) zich vandaag opnieuw verdedigen, ditmaal voor haar armoedebeleid.

De commissie Armoede van het Vlaams Parlement buigt zich vandaag over een tussentijdse evaluatie van Liesbeth Homans’ armoedebeleid. Halfweg de regeerperiode zijn er van de 162 maatregelen in het armoedeplan zeven uitgevoerd. 136 zijn er in uitvoering, tien zijn uitgebreid, voor vier is al een afspraak gemaakt en vier zijn vervallen, bijvoorbeeld als gevolg van de staatshervorming. Eén maatregel heeft vertraging opgelopen. 

Volgens minister Homans is haar armoedebeleid daarmee op kruissnelheid gekomen, al rept ze niet meer over de ‘trendbreuk’ in de armoedecijfers die ze in februari nog zag.

De oppositie ziet dat anders. ‘Als je de cijfers ziet, kun je inderdaad de indruk krijgen dat de minister goed bezig is’, zegt Vlaams Parlementslid Bart Van Malderen (SP.A). ‘Maar intussen moet een recordaantal mensen naar de voedselbank en is er een recordaantal leefloners in Vlaanderen.’

Geduldig papier

Van Malderen verwijt Homans dat ze de impact van haar maat­regelen niet evalueert. ‘Als je ­dat niet doet, is papier geduldig. ­­Zo moesten de 1 euromaaltijden een speerpunt worden in het beleid van de minister. Maar in 2016 kregen gemiddeld amper 75 kinderen per dag die maaltijd, terwijl de kinderarmoede in Vlaanderen liefst twaalf procent bedraagt. Dat kun je zelfs geen druppel op een hete plaat meer noemen.’

Ook het overleg met de federale staatssecretaris voor Armoedebestrijding loopt mank. Het laatste overleg destijds met Elke Sleurs (N-VA) – die intussen is opgevolgd door ­Zuhal Demir (N-VA) – dateert van eind augustus vorig jaar. Nieuw overleg is niet gepland.

Vooral in Leuven

De Vlaamse regering heeft tot begin juli om haar beleid bij te sturen. Volgens Vlaams Parlementslid Cindy Franssen, armoede-experte bij CD&V, moet ze die kans ook grijpen. ‘We moeten ons meer richten op de kansen­groepen met een hoog armoede­risico, zoals de eenoudergezinnen en de gezinnen waarin niemand werkt’, zegt ze. ‘De regering moet dat doen in nauw overleg met het middenveld.’

Franssen kant zich niet tegen de 1 euromaaltijden, ook al is het succes daarvan zeer beperkt. Volgens haar kunnen ze zin hebben, maar dan wel als ze ingekapseld zitten in een breder armoede­beleid. Het valt overigens op dat meer dan veertig procent van alle 1 euromaaltijden worden verkocht in Leuven, een stad waar N-VA – de grootste voorstander van de maatregel –  niet aan de macht is.

De SP.A heeft een tienpuntenplan klaar om het armoedebeleid bij te sturen. Het plan voorziet onder meer dat de minister van Armoedebestrijding voor de armoedetoets ook kan ingrijpen in het beleid van de andere ministers. De partij wil een belastingvrije schijf voor het basisverbruik van energie en progressieve tarieven daarbovenop, en sociale correcties op de waterfactuur.