Profiel

Wie is Marine Le Pen?

1 mei 2017tbo

Als ze zondag wordt verkozen, krijgt Frankrijk met Marine Le Pen voor het eerst in de geschiedenis een vrouwelijke president. Maar wie is de meest gediaboliseerde vrouw in de Franse politiek eigenlijk? Een portret van de kandidate voor het extreem-rechtse Front National.

Jean-Marie Le Pen, the godfather

‘Ik zeg niet dat de gaskamers niet bestonden. Ik heb ze alleen niet zelf gezien.’

Marine Le Pen groeit op met het politieke gedachtengoed van vader Le Pen. Deze politieke provocateur richtte in 1972 Front National op, Frankrijks notoire extreem-rechtse partij. Doorheen de jaren liet hij zich vooral opmerken door zijn antisemitische opmerkingen, zo noemde hij de gaskamers uit de Tweede Wereldoorlog ‘vanzelfsprekend slechts een detail’ in de geschiedenis.

De politieke coup

Marine Le Pen houdt er iets gematigder standpunten op na, ze vindt daarbij een partner in crime in Louis Aliot. Hij start in 2005 als secretaris-generaal van de partij met het 'dediaboliseren' van de partij en zet de meest radicale leden uit het kader van FN. Het levert hem in de wandelgangen de bijnaam ‘Loulou de zuiveraar’ op.

‘Ik ben het ten diepste met hem oneens’

Ook Le Pen zelf neemt openlijk afstand van de antisemitische uitspraken van haar vader: ‘Ik neem kennis van wat hij heeft gezegd, maar ik geloof dat de kiezers die op ons stemmen begrijpen wat er aan de hand is. Hij is opzettelijk provocatief.’ Ze neemt in 2011 het roer over van haar vader, en probeert sindsdien de extremistische kantjes van het partijprogramma af te veilen. In 2015 wordt de pater familias zelfs uit de partij gezet.

‘Loulou de zuiveraar’, de man achter Le Pen

De partij speelt een sleutelrol in Marines politieke en persoonlijke leven. Zo zoekt ze ook voor haar amoureuze leven vaak inspiratie bij de partij. Sinds 2009 vormt ze niet enkel op politiek vlak een tandem met Louis Aliot, maar zijn de twee ook privé partners.

Le Pen leert hem in 1999 kennen in de partijgangen van FN, waar hij als kabinetschef werkt voor haar vader en zij ervaring opdoet op de juridische dienst. Zij is op dat moment getrouwd met haar eerste man, met wie ze drie kinderen krijgt. Aliot is vader van twee. De vonk tussen de twee slaat niet meteen over: haar eerste man ruilt ze in 2002 in voor Eric Lorio, nationaal secretaris voor FN. Het huwelijk houdt nauwelijks vier jaar stand, Aliot is op dat moment parlementair assistent en werkt nauw met Le Pen samen.

‘De Fransen verkiezen een president, geen presidentieel koppel’

In 2010 maken Le Pen en Aliot hun relatie bekend, al blijkt die minder conservatief dan hun politieke standpunten laten vermoeden. Ze zien elkaar enkel in het weekend en zijn wettelijk enkel met elkaar verbonden door een huis in Zuid-Frankrijk dat ze samen kochten via een vastgoedvennootschap.

Als Le Pen wordt verkozen tot president, krijgt Frankrijk voor het eerst een ‘premier homme’. In het Elysée zal hij naar eigen zeggen echter niet verblijven, want ‘de Fransen verkiezen een president, geen presidentieel koppel’.

‘De kandidate van het volk’

Daarvoor moet ze eerst voorbij opponent Macron. En hoewel FN nooit zo populair was, wordt de partij met zijn extreme standpunten politiek niet als salonfähig beschouwd. Ook zonder het antisemitisme van vader Le Pen verbrandt Marine zich namelijk nog steeds aan minder koosjere uitspraken. Haar stelling dat de deportatie van 13.000 Joden in 1942 niet de verantwoordelijkheid was van Frankrijk, maar van het Vichy-regime, riep enkele weken geleden nog herinneringen op aan het oude FN van haar vader. Ook haar dreigement aan het adres van de magistraten die haar gesjoemel met overheidsgeld voeren, riep protest op.

‘Het is tijd is om het Franse volk te bevrijden. Ja, ík ben de kandidaat van het volk.’

Le Pen blijft dus duidelijk een kind van extreem-rechts, ook in haar standpunten. Zo zet ze hard in veiligheid, hamert ze op een ‘Frexit’ en blijft migratie een van haar stokpaardjes. Van recente aanslagen maakt ze handig gebruik om in te spelen op het Franse onveiligheidsgevoel: ‘Ik sta tussen de mensen om hun aandacht te vestigen op belangrijke dingen. Eén van die zaken is Islamistisch terrorisme’.

Die extreme kantjes van FN probeert ze weg te moffelen door zich te profileren als ‘kandidaat van het volk’. Macrons uitspraak over het ‘petit milieu parisien’ spelen dus enkel in haar voordeel bij de uiteindelijke verkiezing nu zondag.