‘We weten niet of mensen ons design of verhaal kopen’
Foto: Veja

Ecologisch produceren staats steeds hoger op de agenda, maar toen het Parijse sneakerlabel Veja daar meer dan tien jaar geleden mee uitpakte, gaven weinig mensen hun recept kans van slagen. ‘Het is erg belonend als mens, en als ondernemer, om iets te doen waarbij initieel niemand gelooft dat het kan lukken.’

Van de hele hipstergeneratie was nog niet eens sprake toen François-Ghislain Morillion en Sébastien Kopp dik tien jaar geleden hun ecologisch verantwoorde sneakerlabel Veja boven de doopvont hielden. Bedacht in Parijs, maar gemaakt in Brazilië, met milieuvriendelijk gelooid leer, biokatoen en wilde rubber, al wordt er ook volop met andere minder voor de hand liggende grondstoffen geëxperimenteerd.

Zo maken ze voor hun sneakers ook wel eens gebruik van B-Mesh, een stof die zowel ademt als waterbestendig is, geproduceerd met honderd procent gerecycleerde synthetische vezels afkomstig van plastieken flesjes uit São Paulo. En in de collectie zitten ook schoenen gemaakt met de fijne schubben van de tropische zoetwatervis tilapiavis, dat anders toch maar op de afvalberg zou belanden.

Werden Kopp en Morillion als jonge, ambitieuze snaken nog weggelachen met hun groene dromen, hebben ze nu wel bewezen dat je ook als hip, betaalbaar label geen concessies moet doen als het op duurzaamheid aankomt. Ook al kent een groot deel van hun klanten niet eens het hele verhaal achter de schoenen die ze dragen, geeft Sébastien Kopp toe. Maar dat is volgens hem niets eens een slechte zaak.

‘We weten niet of mensen ons design of verhaal kopen’
Sébastien Kopp en François-Ghislain Morillion

Hoe zijn jullie in Brazilië terechtgekomen?

‘Brazilië is het enige land waar organische katoen en wild rubber wordt geteeld, en waar fabrieken zijn met hoge sociale standaarden voor hun werknemers. Het is bovendien een plezier om er zaken te doen. Eens je Portugees spreekt, word je beschouwd als een van hen. Bij de start van Veja waren we meer in Brazilië dan in Europa, maar dat hebben we nu teruggeschroefd naar twee maanden per jaar, omdat we er een team ter plaatse hebben om op terug te vallen. Dat scheelt weer in aantal vluchten en dus minder uitstoot.’

Waarom hebben jullie als starter meteen voor de moeilijke weg gekozen?

‘De moeilijkste manier is sowieso de meest vervullende. Het is erg belonend als mens, en als ondernemer, om iets te doen waarbij initieel niemand gelooft dat het kan lukken. Toen we Veja lanceerden, waren er veel mensen die ons niet serieus namen en lachten, dat is nu wel anders.’

‘Veja is niet alleen onze zaak, maar vooral een deel van ons leven. Het is even vaak een strijd als een plezier om dit te mogen doen, we vinden het fantastisch. We vinden het leuk om te experimenteren, ook al blijkt het niet steeds succesvol te zijn. We gebruiken materialen die niemand anders wil, van gerecycleerde plastiek flessen, maar ook vissenhuid dat anders in de vuilnisbak wordt gegooid. Die projecten zijn ook uitdagend voor ons brein. Daarom hebben we er nog geen seconde over nagedacht om het bedrijf te verkopen.’

Hoe zorg je dat het bedrijf kan groeien zonder die ecologische aanpak te moeten loslaten?

‘We groeien stap voor stap, we zijn ook na dertien jaar nog steeds een klein bedrijf met vijftig à zestig werknemers. We groeien op ons eigen tempo, zoeken niet naar investeerders, en daardoor kunnen we het productieproces controleren zoals we willen. Er komt meer planning bij kijken, meer vooruitkijken, maar het lukt wel. We groeien mee met onze producenten. Dat betekent niet dat er geen moeilijkheden zijn. Zo is in 2011 een volledig jaar katoenoogst verloren gegaan door een brand.’

‘We weten niet of mensen ons design of verhaal kopen’

Delen jullie nieuwe informatie en inzichten omtrent ecologisch produceren?

‘Dat doen we zeker. We delen veel informatie via lezingen en nemen regelmatig deel aan conferenties. In de conceptstore die we enkele jaren geleden openden in Parijs, Centre Commercial, verkopen we niet enkel onze eigen schoenen, maar ook een aantal andere merken met een sociaal en ecologisch engagement. Dat laat ons toe om bruggen te bouwen tussen de verschillende merken en zo creëren we partnerships, samenwerkingen en zelfs vriendschappen. We hebben hetzelfde doel en leveren dezelfde strijd, en dan sta je sterker als je de krachten kan bundelen. We leren van elkaar.’

Hoe kijk je naar multinationals die zich in de eco-strijd werpen?

‘Ik vind het geweldig dat ze mee in deze wereld duiken. Al is er een groot verschil tussen realiteit en communicatie: ze communiceren dan heel uitbundig over bijvoorbeeld vijfhonderd paar schoenen, maar op het eind van de dag maakt het slechts een heel klein percentage uit van hun hele productie. Bij ons is dat honderd procent. De eerste stap is om erover na te denken, en dat doen ze al, maar zou het beter meteen grootser aanpakken. Want zij kunnen met hun middelen net veel verwezenlijken.’

‘We weten niet of mensen ons design of verhaal kopen’

Waarom zien we nooit advertenties of billboards van Veja?

‘Wij pompen geen geld in advertenties, maar vertrouwen op mond-tot-mondreclame, zo groeien we heel natuurlijk. Als mensen ons merk leuk vinden, dan zullen ze het kopen. We weten niet of ze nu het design of het project kopen, maar dat maakt eigenlijk niets uit. Vaak is het zo dat veel mensen ons verhaal nog niet kennen wanneer ze hun eerste paar kopen, maar dat pas na hun aankoop ontdekken. En dat is denk ik de beste manier om mensen te overtuigen. Als samenleving raken we het wat beu dat anderen ons proberen te overtuigen van iets dat beter is voor ons, beter voor het milieu... Dat doen wij niet, wij stellen alleen iets voor en dan is het aan jullie om te beslissen.’

Waar willen jullie binnen tien jaar met Veja staan?

‘Dat weten we niet en dat willen we ook niet weten. Laat het leven dat maar uitwijzen.’

U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig