RECENSIE. Bruno Mars: nog even opblinken
Bruno Mars in Rotterdam. Gisteren in het Sportpaleis werden er geen fotografen toegelaten. Foto: AFP

Bruno Mars trapte in Antwerpen zijn wereldtournee af. We vingen een glimp op van een popkoning op.

‘Wat een gabber. Hij moet meedoen met The Voice, joh!’ De Nederlandse fans waren alvast verrukt met het vuur dat Bruno Mars aan de lont van zijn wereldtournee stak in Antwerpen. De kleine Amerikaan bespeelde er met zijn grote hits het publiek als een meesterentertainer.

Of was het meesteracteur? Bruno Mars dartelde in Antwerpen van de ene rol naar de andere, speelde met gemak de botergeile funkateer, vertaalde met groots drama een stukgeslagen hart, hing de streetwise B-boy uit of zette de berouwvolle rokkenjager neer. Maar telkens zo ontwapenend en met zoveel liefde voor muziek, dat je hem die bordkartonnen emoties door de vingers zag.

Sinds hij met Mark Ronson samenspande voor de monsterhit ‘Uptown funk’ behoort Bruno Mars, een eenvoudige jongen uit Hawaii die ooit begon als Elvis-imitator, tot het kransje supersterren uit de pop. In het zog van zijn vol hits gestouwde, eind vorig jaar uitgebrachte album 24K magic verkocht hij het Sportpaleis dan ook met de vingers in de neus twee keer uit.

De voorbije jaren werkte hij als producer en componist onder meer samen met Major Lazer, Wiz Khalifa en Skrillex, maar zelf is Mars niet de grote durfal of vernieuwer, noch een onverbeterlijk showbeest. Oké, er ontplofte al eens wat uit de kluiten gewassen voetzoekers achter zijn rug, en stukken van het podium ondergingen gewaagde transformaties. Maar al bij al was de in eightieskleuren gedrenkte show qua Amerikaans entertainment vrij sober. De nadruk lag op de muziek, livemuziek, tot leven gewekt met zes muzikanten. Voor Mars, zelf een begenadigd instrumentalist, is muziek maken puur plezier.

Verlangen naar Janet Jackson

‘Stop die smartphone weg en dans mee’, gebood hij zijn publiek. Genoeg swingende stuff daartoe. De eerste concerthelft blonk Mars vooral 24K magic op, een album waarmee hij in het zog van ‘Uptown funk’ teruggrijpt naar de muziek van zijn jeugd. Vooral de glimmende Minneapolis-funk van Prince en de funky Jam&Lewis-r&b-producties van de late jaren tachtig, en de ronde r&b uit de nineties. Een door synths gedomineerde funk die met navolgers als Jamie Lidell en pas nog Thundercat helemaal terug is.

De diep gonzende bas, ontploffende drumrolls van zijn drummende broer en als glitters uitgestrooide synths van ‘Finesse’ deden je meteen verlangen naar zo’n hoekige choreografie van Janet Jackson. En hup, die kregen we. Ook ‘24K magic’, een vleugje Kendrick door zo’n typisch jaren tachtig talkbox, ging recht naar de lenden. Vanaf ‘Treasure’ en ‘Perm’, James Brown op een hiphopbeat, gaven drie blazers de sound extra gloed.

Mars nam geregeld ook gas terug. ‘Calling all my lovelies’ knipoogde naar de zijdezachte ninetiessoul van Boyz II Men, met zijn backings in barbershop-harmonieën. Inclusief antwoordapparaatspelletje met een telefoon, zo’n draagbare baksteen uit de eighties. Mars pakte zijn gitaar en perste er een stroperige solo uit. Even suikerzoet klonk ‘Versace on the floor’, met zijn kleffe synthpartij en rollende drums.

Nieuwe ‘king of pop’

De handen gingen tot in de nok de lucht in, maar toch leek het publiek zich in te houden voor de grote finale. Die kwam er met het oudere, supercatchy popwerk dat een veel blekere, en bravere fm-rock-achtige kant hem toonde. Met veel powerchords en een stevige kickdrum, zoals in ‘Grenade’ en het Police-achtige ‘Locked out of heaven’.

‘Yeah your sex takes me to paradise’, brulde iedereen mee met de volgens sommigen ‘1,65 meter seks’. Tja, het is eens wat anders dan ‘your sex is on fire’. Vuriger alvast dan de fraai gezongen, maar flauwe bakvissenpop van ‘When I was your man’ en het in koor overgenomen ‘Just the way you are’. Dan klonk Mars in de in de schoot van Michael Jackson geboren ballad ‘Too good to say goodbye’, waarmee hij na het hitsige ‘Uptown funk’ de zaal bluste, veel dieper en oprechter.

Voor 24 karaat moet Mars zijn goud hier en daar nog wat opblinken. Maar we zagen wel een glimp van de nieuwe king of pop.

U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig