‘Moeten we wel zes ivf- behandelingen terugbetalen?’
Foto: iStockphoto
Professor Willem Ombelet van het Genks Instituut voor Fertiliteitstechnologie lag mee aan de basis van de huidige wetgeving rond vruchtbaarheidsbehandelingen. Volgens Ombelet krijgen onder de huidige wetgeving veel mensen een gratis behandeling zonder dat ze er echt nood aan hebben.

Hoe staat u tegenover de huidige wetgeving?

‘Momenteel worden zes in-vitrofertilisatie-sessies terugbetaald door het ziekenfonds. Soms heb ik wat spijt dat we daar zover in zijn gegaan. Net omdat het zo goedkoop is, wordt de groep die er gebruik van maakt groter. Mensen die al drie kinderen hebben of gesteriliseerd werden, kunnen nu een beroep doen op vruchtbaarheidsbehandelingen. De overheid draagt ook hun kosten. Dat zijn niet degenen die er echt nood aan hebben.’

Wie heeft er nood aan?

‘Mensen met echte vruchtbaarheidsproblemen die al alle hoop verloren hebben. Maar uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat ongeveer vijftig procent van de onvruchtbare koppels nooit een fertiliteitsarts bezoekt voor hun problemen. Zij vinden het dus niet nodig om die te behandelen.’

Als zij niet de patiënten zijn, wie dan wel?

‘De koppels die te lang wachten en dus ouder worden. Nog steeds geldt: hoe ouder iemand is, hoe moeilijker om zwanger te worden. 

Zijn er verschillen zichtbaar met onze buurlanden?

‘Nederland is er nog erg conservatief in. In vergelijking met België voert het de helft minder ivf-behandelingen uit. Koppels zoeken er ook later hulp. In Nederland vergoeden ze ook meestal maximaal 3 ivf-cycli. Toch blijf ik erbij dat het Belgische model van terugbetaling een mooi voorbeeld is voor de hele wereld.’

Wat doet u als een koppel te snel richting ivf gaat?

‘Koppels die nog maar pas proberen zwanger te worden, raden we aan om minstens een jaar te proberen. In die tijd kan er veel gebeuren. Als dat echt niet lukt, kijken we ook naar andere mogelijkheden.