Staatssecretaris Zuhal Demir (N-VA) wil als ‘makelaar van gelijke kansen’ optreden en zal zich daarbij vooral focussen op het vergemakkelijken van de toegang tot de arbeidsmarkt. Wat Unia betreft, moet er eens duchtig gepraat worden. Dat zegt Demir in De Zevende Dag.

Amper 48 uur is Demir, die Elke Sleurs opvolgt, staatssecretaris. In die uren verscheen ze vooral in de schijnwerpers door haar kritiek op gelijkekansencentrum Unia. ‘Ik vraag me af of Unia nog wel doet waarvoor het is opgericht’, klonk het aan Het Nieuwsblad. ‘Mensen begrijpen niet waarom zij bijvoorbeeld obsessioneel met de zwartenpietendiscussie bezig zijn terwijl de echte problemen blijven liggen.’

Haar N-VA-collega Liesbeth Homans deed daar zondagochtend nog een schepje bovenop. Zij wil een intern onderzoek laten uitvoeren naar het vroegere Gelijkekansencentrum. ‘‘Ofwel sta je als centrum open voor iedereen die klachten heeft over discriminatie, ofwel ben je een centrum voor klagende allochtonen’, luidde het.

Demir treedt nu op haar nog eens beurt Homans bij in De Zevende Dag: ‘Ik ben bezorgd om Unia als instelling en ik ben niet alleen. Het is een centrum van polarisering. De komende jaarbudgetten liggen vast tot 2019, dus ik kan die niet zomaar schrappen. Maar ik ga een gesprek aangaan om te kijken op welke manier Unia toch nog een draagvlak kan zijn van de samenleving.'

‘Niet enkel uitkeringen verhogen’

Op het feit dat het aantal Belgen dat beroep doet op de voedselbanken fors gestegen is, reageert Demir tweeledig. Enerzijds benadrukt de staatssecretaris dat het harde werk van vrijwilligers in voedselbanken geloofd dient te worden en dat ‘het maar goed is ook dat zulke voedselbanken bestaan’. Ze benadrukt ook dat het stijgend aantal mensen dat naar de voedselbank gaat wellicht verband houdt met 'de gigantische instroom aan vluchtelingen' in ons land. 

Anderzijds vindt Demir het belangrijk om armoede niet enkel te bestrijden met het verhogen van de uitkeringen. ‘Natuurlijk zal ik die verhogen zoals het in het regeerakkoord staat, maar dat is niet alleen de sleutel tot succes. Ik wil een makelaar worden voor gelijke kansen en zo de armoede aanpakken. Toegang verlenen tot de arbeidsmarkt, die nu voor kanszoekenden - ik praat niet graag over kansarmen - soms moeilijk te vinden is, zal prioritair zijn. De drempel om te werken moet naar omlaag.’