Pleidooi Magnette voor Polexit en Hongarexit is wensdroom
Paul Magnette hoopt dat landen van Centraal-Europa vroeg of laat de EU verlaten. Foto: Photo News

Paul Magnette, minister-president van het Waals Gewest, zou het niet erg vinden als de landen van Centraal-Europa de EU zouden verlaten. Maar waarom zouden ze dat doen?

‘Ik kan me voorstellen dat de Brexit gevolgd wordt door een Polexit, een Hongarexit, een Roemexit, een Bulgaxit. Als het tot een hard maar evenwichtig akkoord komt tussen de EU en Groot-Brittannië, zullen sommige landen zeggen dat het Britse model te verkiezen valt. Polen, Hongarije, Roemenië, Bulgarije - en misschien zelfs Denemarken en Zweden - verlaten dan de EU en sluiten handels- of partnerschapsakkoorden af.’

Die opmerkelijke uitspraak deed Paul Magnette zaterdag in een interview met de krant L’Echo. Op de vraag of hij dat scenario wenselijk acht, antwoordt de minister-president van het Waals Gewest: ‘Ja. Dat zou toelaten om enigszins de interne concurrentie binnen de EU tot staan te brengen.’

Vanuit het standpunt van Magnette kan die stelling ‘logisch’ klinken: hij is niet gelukkig met het feit dat werknemers uit de armere landen in Centraal-Europa naar de rijkere landen trekken om er te werken en vacatures in te vullen. In sommige sectoren gaat dat ook gepaard met sociale dumping.

Maar Magnette maakt ook een denkfout, zeggen EU-diplomaten. De bovengenoemde landen hebben geen enkele reden om de EU te verlaten, integendeel. Zij profiteren van de structuurfondsen, die bedoeld zijn om de kloof met de rijkere landen te dichten, van de landbouwsubsidies én van het vrij verkeer van werknemers.

De Belgische Eurocommissaris Marianne Thyssen heeft vorig jaar voorstellen gelanceerd om de sociale dumping aan te pakken, maar botst daar op verzet van die landen.

Magnette kant zich in het interview ook tegen wat hij het ‘liberaal-conservatieve’ Europa noemt op economisch vlak. Hij neemt het de Duitse kanselier Angela Merkel niet kwalijk dat ze dit economisch model heeft doorgeduwd. ‘Maar zij die geen weerwerk hebben geboden tegen Merkel zijn verantwoordelijk. José-Manuel Barroso en Herman Van Rompuy (de voormalige voorzitters van de Commissie en van de Europese Raad) op kop. En vervolgens François Hollande, die niets rechtgetrokken heeft, hoewel hij beloofd had dat hij de verdragen zou heronderhandelen.’

Hollande kon dat tijdens zijn verkiezingscampagne in 2012 wel beloven maar niet in zijn eentje beslissen.

Wist je dat je ook zonder abonnement elke maand 3 betalende  plus-artikels kunt lezen?

Meld je aan en lees gratis ›

Vul je e-mailadres en wachtwoord in