Washington is hermetisch afgesloten stad
Foto: Twee pro-Trump zussen in Washington. Foto: Ine Roox
De Amerikaanse hoofdstad Washington is hermetisch afgesloten voor de eedaflegging van Donald Trump, vrijdagmiddag. Er wordt minder volk verwacht dan de twee miljoen die kwamen opdagen bij de eerste eedaflegging van Barack Obama, in 2009. Maar na de zeer polariserende campagne die hij voerde mag Trump zich wel aan meer betogers verwachten.

Het is donderdagmiddag al niet meer evident om dicht bij het Witte Huis en de Mall te geraken, zonder kilometers te moeten omlopen langs hoge dranghekken en afgesloten wegen. Die worden bewaakt door agenten met kogelvrij vest op mountainbikes en door de alomtegenwoordige geheime dienst. Washington verwacht 700.000 tot 900.000 toeschouwers voor de eedaflegging van Donald Trump. Dat zijn er heel wat minder dan de twee miljoen die Barack Obama trok voor zijn eerste eedaflegging. Toch staan de veiligheidsdiensten paraat, omdat er ook zeker 63 groepen worden verwacht die voor en tegen Trump komen protesteren.

Aan het grote hek rondom het Witte Huis dringen bezoekers om een selfie te maken voor het centrum van de macht. Velen dragen spandoeken en borden mee, met daarop in blauwe en rode letters: ‘Thank you, Obama!’ Deborah Klaus kan haar emotie nog amper de baas. ‘Mijn Duitse voorvaderen kwamen naar dit land om vervolging te ontvluchten. Dit was het land van vrijheid, waar minderheden juist bescherming vonden! We staan op een zeer gevaarlijk kruispunt in onze geschiedenis. Trump luistert helemaal naar niemand, hij zal geen briefings lezen of advies aannemen van zijn entourage. Hij drijft helemaal op emotie. Er is zelfs geen transitie op het gebied van nationale veiligheid, beseft niemand dan hoe razend gevaarlijk deze situatie is?’

Een man, strak in het pak, draagt een glimmende pin met ‘Trump’ in gouden letters op de revers van zijn jasje. Uitdagend stapt hij op Deborah af en zegt grijnzend dat de nieuwe president juist ‘amazing’ zal zijn. Wanneer Deborah hem wil antwoorden, is hij alweer verdwenen.

Ilsy Bu Orellana, die in Washington de reclamewerving doet voor een krant, is al even ongerust als Deborah. De jonge vrouw kwam op haar twaalfde met haar neef vanuit Honduras naar Amerika. ‘Ik ben hier nu zeventien jaar, ik woon en ik werk in dit land, maar ik ben nog steeds geen Amerikaans staatsburger. Toch is Amerika ook mijn land. Maar wie weet word ik straks wel uitgezet?’ Los van haar persoonlijke situatie vindt ze het maar niets dat Trump de VS zal leiden. ‘Hij was nog niet eens president en hij snoerde de media al de mond. Trump heeft niet de “popular vote”, de stem van de burgers, gewonnen. Ik ben bang dat met hem aan het roer, Amerika zal afglijden naar een autocratie, waarin postjes aan familieleden worden uitgedeeld en de deur wordt opengezet voor corruptie – zoals in zoveel naties in Latijns-Amerika.’

De zusjes Kingsley (18) en Chase (16) zijn het daar niet mee eens. Ze joggen voorbij het Washington Monument en dragen allebei trots het inmiddels legendarische rode petje ‘Make America Great Again’. ‘We komen uit Chicago, maar zitten op internaat in Indiana. We zijn speciaal voor de eedaflegging naar Washington gekomen, want we zijn dol op Trump’, zegt Kingsley.

Ze komen uit een Republikeins gezin, en hebben via hun vader de campagne van dichtbij gevolgd. ‘Papa zat in Trumps adviesraad voor hispanics’, zegt Chase, ‘want wij zijn van Colombiaanse afkomst.’ Heel wat hispanics, die anders nooit Republikeins zouden stemmen, kozen ditmaal voor Trump, zegt Kingsley. ‘Omdat minderheden ook beseffen dat ze bovenal jobs nodig hebben, en dat al de rest veel minder belangrijk is.’