Stefaan Van Hecke: ‘Belgische toppolitici lieten zich voor Franse kar spannen’
Stefaan van Hecke. Foto: BELGA

Toenmalige ministers Stefaan De Clerck, Didier Reynders en Steven Vanackere hebben samengewerkt aan een afkoopwet op bestelling voor de Belgisch-Kazachse zakenman Patokh Chodiev. Dat stelt oppositiepartij Groen. Die wil dat een onderzoekscommissie bekijkt hoe die afkoopwet tot stand kwam.

De zaak rond Armand De Decker en miljardair Chodiev neemt almaar grotere proporties aan. Gisteren kon De Standaard een mail inkijken waaruit blijkt dat de toenmalige ondervoorzitter van de Senaat in 2010-2011 op vraag van het Franse Elysée de Belgische ministers van Justitie (Stefaan De Clerck), Financiën (Didier Reynders) en Buitenlandse Zaken (Steven Vanackere) aangesproken heeft om de Belgische gerechtelijke problemen van Chodiev aan te pakken.

Uit een reconstructie van De Standaard blijkt dat de zogenaamde afkoopwet in 2011 in sneltreinvaart door het parlement werd gejaagd. Enkele Belgische politici en/of magistraten, met De Decker op kop, dienden daarmee in de eerste plaats de belangen van Frankrijk.

‘De oprichting van een onderzoekscommissie is onafwendbaar’, reageert Groen-kamerlid Stefaan van Hecke. ‘Belgische toppolitici en ministers hebben zich voor de kar laten spannen van een bedenkelijke Kazachse zakenman en Franse president.’

‘Onze ministers hebben samengewerkt aan een afkoopwet op bestelling’, stelt Van Hecke. ‘Dit gebeurde via een amendement op een wet diverse bepalingen in de commissie Financiën terwijl een dergelijke wet eigenlijk grondig in de commissie Justitie moet worden behandeld. De wijze waarop de ‘afkoopwet’ is tot stand gekomen en wijze waarop hij werd toegepast op de zaak Chodiev is stuitend en raakt de kern van de democratisch werking van ons land.’

‘Dit schandaal is nu een staatszaak’, vindt het Groen-Kamerlid. ‘Het is hoog tijd dat er absolute klaarheid komt in deze zaak. In de plenaire verklaarde Premier Michel dat hij bereid is om mee te werken aan een eventuele onderzoekscommissie. De meerderheidspartijen moeten nu kleur bekennen.’