camera closecorrect Verwijs ds2 facebook nextprevshare twitter video

Toen Emeli Sandé haar peroxideblonde kuif aan het venster stak, werd ze ingehaald als de urban Adele. Op haar debuut vlakte ze haar street cred helaas uit met zielloze r&b-pop, maar ze katapulteerde zich er wel mee naar de hoogste regionen van het popcircus. Vier jaar verder weet de Schotse gelukkig beter te doseren. Haar huwelijk strandde en ze ging zich herbronnen bij haar vader in Zambia. Long live the angels is een openlijke afrekening met de liefde, maar akoestische gitaren en gospelkoortjes suggereren warmte en hoop. Lonkend naar de radio voert Sandé het drama op in ‘Hurts’ en ‘Highs & lows’, kleffe clichépop waarin ze iets te nadrukkelijk haar fenomenale strot uitspeelt. Oprechter klinkt ze als ze haar stem subtiel verkent rond dromerige toetsen of een eenzame gitaar. En als ze in ‘Garden’ slechts het gezelschap duldt van een hiphopbeat, een sombere lik electronica en rapper Jay Electronica, vraag je je af waarom ze niet meer het avontuur opzoekt. (tzh)

De podcasts van De Standaard