De 6 beste films van de week
Emmanuelle Seigner & Kool Shen - Réparer les vivants Foto: rr
Dit is de film waar onze wereld nu nood aan heeft: 'Réparer les vivants'. De beste films nu in de cinema, uitgekozen door onze filmrecensent Jeroen Struys.
1

Réparer les vivants

Een groot hart.


Zonet klopte zijn jonge mannenhart nog voor zijn liefje. Nu zal het dienen voor een hartpatiënte van middelbare leeftijd. Deze film is een hartverwarmend eerbetoon aan zij die dagelijks mensenlevens redden. En het is een ode aan dat simpele gebaar: belangeloos weggeven van het kostbaarste dat je hebt.

naar de recensie >
een interview met regisseuse Katell Quillévéré >

2

Toni Erdmann

Iedereen in zijn blootje.


Een vader zoekt toenadering tot zijn dochter, die zichzelf verliest in een carrière bij een Duits oliebedrijf in Roemenië. De flauwe plezante papa zet daarvoor alle idiote mopjes in die hij kan bedenken. Dat leidt tot even geestige als pijnlijke situaties en tot slot een ontroerend drama. De Duitse regisseuse Maren Ade gaat verder waar anderen stoppen en schenkt ons zo de beste komedie van het jaar. Zelden zo gelachen in het Duits. Ganz toll!

naar de recensie >
een interview met regisseur Maren Ade >

3

Train to Busan

Zombies nemen de trein.


Een trein vol Zuid-Koreaanse zombies houdt halt in België en we kunnen u een ticketje heen en terug warm aanbevelen. Als u het heelhuids overleeft, heeft u een even geestige als spannende rit beleefd. Maar kom achteraf niet klagen als u ook een stukje van uw hart kwijt bent. Dat risico loop je altijd met zombies.

naar de recensie >

4

Ma vie de courgette

Plasticine pleisters voor de kinderziel.


Courgette is de naam van een jongetje dat zonder vader en moeder eindigt. In het tehuis treft hij zijn lotgenoten: 'We hebben niemand om van ons te houden.' Om je een oog uit te janken, zo gedurfd eerlijk is het scenario. Maar de debuutregisseur houdt het licht verteerbaar en ontwapenend schattig. Een heilzame film.

naar de recensie >

5

Snowden

Patriot, nerd, held.


Oliver Stone geeft een heldhaftig aureool aan Edward Snowden, de klokkenluider die onthulde hoe de Amerikaanse veiligheidsdienst zijn neus in ons privéleven steekt. Voor zijn doen is het een ingetogen film geworden. Maar ze graaft ook naar de beweegredenen van iemand om zijn eigen vrijheid op te offeren voor die van ons.

naar de recensie >

6

A quiet passion

Dichterlijke vrijheid in eenzame opsluiting.


Hoe vervelend om iemand te moeten zijn, dichtte Emily Dickinson ooit. Om de godganse dag je eigen naam te kwaken richting een bewonderend moeras. Het lijkt wel alsof ze Facebook aankondigde. Zelf kende de Amerikaanse dichteres in haar eigen tijd weinig bewonderaars: pas naar dood zou ze uitgroeien tot een van de grote namen van de Engelstalige literatuur. De Britse regisseur Terence Davies eert haar in een boeiende film met een ijzersterke Cynthia Nixon, scherpe dialogen en zacht licht.

I'm nobody! Who are you?
Are you nobody, too?
Then there's a pair of us — don't tell!
They'd banish us, you know.

How dreary to be somebody!
How public, like a frog
To tell your name the livelong day
To an admiring bog!

naar de recensie >