Sarah Claerhout trekt zich (opnieuw) terug
Voor de tweede keer in een paar dagen lijkt Sarah Claerhout zich terug te trekken uit de politiek. Foto: blg

Sarah Claerhout, CD&V-kamerlid en tot voor kort kandidaat-lijsttrekker in Gent, heeft de Gentenaars een open brief gestuurd. Ze zinspeelt daarin op het einde van haar politieke avontuur. ‘Als ik hierdoor de minst populaire figuur van Gent, Vlaanderen of België word, dan is het maar zo’, geeft ze aan.

Waarde Gentenaars, jullie hebben intussen ongetwijfeld gehoord over wat er de laatste zeven dagen met mij en de politiek aan het gebeuren is. Nu het eindpunt bereikt is, laat mij kort vertellen waarover het ging.’ Zo begint Sarah Claerhout de open brief die ze zopas online plaatste.

Ze schrijft daarin dat ze het niet eens is met twee Vlaamse decreten, onder meer over de re-integratie van het Universitair Ziekenhuis in de UGent. Opvallend genoeg geeft ze in dezelfde passage toe dat ze het dossier ‘helemaal niet kent’.

Het lijkt haar vooral te doen om de manier waarop de decreten tot stand gekomen zijn. ‘Onbekende figuren achter de schermen schrijven wetten en decreten over het volk en het is blijkbaar onmogelijk om hierover enig gesprek met de bevolking en haar vertegenwoordigers te voeren. Niet verkozen mensen, die aan niemand verantwoording verschuldigd zijn, bepalen en beslissen zo over het lot van het volk’, klinkt het. ‘In plaats van ten dienste te staan van het volk en zijn vertegenwoordigers, dicteren zij hoe beide zich moeten gedragen. Men moet gewoon ondergaan.’

Terugtrekken

Claerhout was de absolute coming lady binnen de Gentse en Oost-Vlaamse CD&V. Maar de voorbije dagen ging het van kwaad naar erger. Eerst diende ze semi-publiek haar ontslag in, om dat een dag later alweer in te trekken. En nu dient ze het schijnbaar opnieuw in, blijkt uit de brief: ‘Als het onmogelijk is om algemene belangen te vertegenwoordigen en te verdedigen, dan heeft mijn functie als volksvertegenwoordiger geen enkele inhoud en betekenis. Dan zit ik als volksvertegenwoordiger niet op de juiste plaats. Er is dan maar één conclusie mogelijk: me terugtrekken.’

Over het andere decreet waar ze mee worstelt, dat bepaalt dat aan de UGent de rector en de vice-rector niet hetzelfde geslacht mogen hebben, heeft Claerhout wel een mening. ‘Het voorstel maakt het onmogelijk voor twee mannen of twee vrouwen om op te komen als kandidaat-rector en vice-rector. Bekwaamheid wordt zo ondergeschikt gemaakt aan geslacht.’

Leven gered

Er doen in de partij volop geruchten de ronde dat er meer aan de hand moet zijn. Niemand lijkt te begrijpen dat omwille van deze politieke meningsverschillen iemand zijn ontslag zou indienen. ‘Men heeft me tijdens de laatste dagen gevraagd waarom ik omwille van deze twee kleine dossiers mijn politieke carrière opoffer. Naast alles wat ik nu al verteld heb, is er ook een persoonlijke reden. Twintig jaar geleden is mijn leven gered door de artsen en het verplegend personeel van het UZ Gent. Mijn intellectuele vorming zou onmogelijk geweest zijn zonder de personeelsleden en de omgeving van de Universiteit Gent. Dit, en niet meer dan dat, is mijn persoonlijke band met die twee gemeenschappen’, aldus Claerhout.

Claerhout is zich bewust van de kreten en het gefluister die haar beslissingen teweegbrengen. ‘Ik ben me volledig bewust van de zaken die men zal aanhalen: uitspraken over mijn psychologie (een hysterische en onstabiele vrouw, etc.); oordelen over mijn motieven en doelstellingen (verborgen agenda’s, op postjes jagen, aandacht zoeken); beschrijvingen van mijn handelingen (onervaren, disproportioneel); veroordeling van mijn capaciteiten (geparachuteerd, niet voor rede vatbaar, kan de werkdruk niet aan); zelfs mijn capaciteit om te horen, praten en luisteren zullen in vraag gesteld worden (niet bereid een gesprek aan te gaan, luistert niet); enzovoort, enzoverder...’, schrijft ze.

De minst populaire van Gent

Als ik door deze stap persoonlijke aanvallen over me heen krijg, de minst populaire figuur in Gent, Vlaanderen en België word, of werkloos op straat sta (wat nu het geval zal zijn), dan is ook dat allemaal ondergeschikt aan de algemene belangen van het volk en de samenleving. U mag zelf oordelen waarom ik deze stap gezet heb.’