Er is een uitspraak gevallen in het spraakmakende assisenproces rond de Waalse politicus Bernard Wesphael. Hij werd verdacht van doodslag op zijn vrouw Véronique Pirotton maar is donderdag door de assisenjury vrijgesproken.

Vandaag heeft een volksjury geoordeeld dat Wesphael op 31 oktober 2013 zijn echtgenote Véronique Pirotton (42) in Oostende niet heeft verstikt na een hoogoplopende ruzie. De jury had een kleine vijf uur nodig om tot een besluit te komen. Philippe Morandini, de voorzitter van het hof, las het verdict voor iets na 16.30 uur.

De assisenjury besluit dus dat er geen sluitend bewijs is dat Bernard Wesphael drie jaar geleden zijn vrouw heeft gedood. Hoewel zijn verklaring rammelt, is de Waalse politicus donderdag vrijgesproken. De man reageerde bijzonder emotioneel op de uitspraak, hij barstte in tranen uit, net als de advocaten. 

Eerste reactie

'Mijn gedachten gaan nu vooral naar Véronique', zei Wesphael in een eerste reactie. 'Ze is er niet meer en dat is hard. Ik denk ook aan Victor, die ik als mijn eigen zoon beschouw. Als hij op een dag beseft dat ik onschuldig ben, dan zal ik enorm blij zijn om hem terug te zien. Nu ga ik proberen mijn leven op orde te krijgen.'

Wesphael maakte zich vervolgens kwaad op het parket van Brugge. 'Ze hebben er alles aan gedaan om het publiek ervan te overtuigen dat ik een smeerlap en moordenaar ben.'

Twijfel

Het verdict luidt als volgt: 'Ondanks de aanwezigheid van vreemde elementen, zoals de positie van het lichaam, de zak, de aanwezigheid van hematomen, het geluid dat de buren hoorden of de houding van de verdachte, is het niet mogelijk om de schuld van de verdachte vast te stellen. De aanwezigheid van organische vezels is onvoldoende bewijs om van verstikking te spreken. Er bestaat redelijk twijfel over de schuldvraag.'

'Alle experts, artsen en adviseurs zijn het unaniem eens over het feit dat de dood van Pirotton veroorzaakt kan zijn door een cocktail van alcohol en medicijnen.'

Ontkend

Bernard Wesphael (58) heeft steeds ontkend dat hij zijn vrouw vermoord heeft. Hij gebruikte vaak dezelfde zinnetjes als hij over de dood van zijn echtgenote sprak. ‘Ik hield van mevrouw Pirotton, profondément.’ En: ‘Ik heb haar niets gedaan. Alleen haar even in een houdgreep genomen omdat ze dronken en agressief was, en mij probeerde te krabben.’

Over het laatste moment dat hij haar zag, zei hij steeds, bijna woordelijk, hetzelfde. ‘Plots werd ze rustig en ik moet in slaap gevallen zijn. Wat er in die badkamer gebeurd is, waarom ze geen onderkleding droeg... Dat zijn allemaal dingen die ik niet weet.’

Reconstructie

De voormalige Ecolo-politicus en zijn echtgenote verbleven vanaf woensdag 30 oktober 2013 in een hotel in Oostende. Pirotton was de dag voordien alleen vanuit Luik met de trein naar zee getrokken omdat ze daar tot zichzelf wilde komen.

Thuis in Luik had ze voor de zoveelste keer ruzie gekregen met haar echtgenoot Bernard Wesphael. Ze wilde Wesphael verlaten en had in het geheim weer een relatie aangeknoopt met een ex-vriend.

Maar woensdag in de late namiddag was Wesphael zijn echtgenote vanuit Luik naar Oostende achterna gereisd. Om de brokken te lijmen, verklaarde hij aan de speurders. De twee brachten de nacht en de volgende dag door in Oostende.

Op 31 oktober rond 15 uur escaleerde de situatie echter opnieuw toen Pirotton op de kamer telefoon kreeg van haar minnaar Oswald Decock. Uit het gerechtelijk dossier blijkt dat Pirotton nog probeerde te doen alsof het haar zoon was die belde, maar Wesphael liep er niet in. De sfeer tussen de beide echtgenoten werd die avond slechter en slechter. Die avond gingen ze nog samen eten in een Marokkaans restaurant. Bewakingscamera’s registreerden hoe het koppel om kwart voor acht ’s avonds terug aan het hotel aankwam. Pirotton was op dat moment al dronken maar het koppel bleef toch nog twee uur zitten in de bar van het hotel. Volgens getuigen was Pirotton dronken, Wesphael niet. Hij was alleen maar boos. Als de twee terug naar hun kamer gingen om 21.45 uur, was zij stomdronken. Wesphael ondersteunde haar.

Op de kamer van het koppel liep het daarna volledig fout. Getuigen hoorden een vrouw roepen en voorwerpen die op de grond vielen. Even voor 23 uur kwam Wesphael terug naar beneden. In het dossier zegt de receptionist: ‘Meneer was kalm. Hij zei dat hij dacht dat zijn vrouw zelfmoord had gepleegd en dat ze dood was.’ De receptionist belde de hulpdiensten en ging naar de kamer. Daar ontdekte hij het lichaam van Pirotton in de badkamer.

Wesphael werd kort na de feiten aangehouden op verdenking van moord. Het parket ging er eerst van uit dat hij de moord op zijn echtgenoot had gepland. Later werd die aanklacht afgezwakt tot doodslag. Wesphael zou zijn vrouw, aldus het parket, gedood hebben tijdens een ruzie, in een opwelling van woede.

De man zelf is altijd hardnekkig blijven ontkennen. Hij geeft enkel toe dat zijn vrouw en hij ruzie hebben gekregen. Maar volgens hem is zijn vrouw, die onder de invloed van alcohol en medicamenten was, in de badkamer overleden terwijl hij in bed aan het slapen was. Hij vermoedt nog altijd dat ze zelfmoord heeft gepleegd.