'We spelen met het idee om een “hoera, geen baby”-feestje te houden'
Foto: Stephanie Verbraekel
Team #no kids weet: eerlijkheid wordt op het gebied van hun kinderkeuze maar matig gewaardeerd. Toch zien ze zelf vooral negatieve aspecten aan het krijgen van kinderen: 'Sommige vrienden zeggen me onomwonden dat ze dommer zijn geworden sinds ze kinderen hebben.'

Tobias Leenaert (42), oprichter van EVA (Ethisch Vegetarisch Alternatief) postte op Facebook ooit een artikel met als titel Ten reasons why babies are stupid en herinnert zich de felle reacties, ‘onder andere van een man die jarenlang zelf geen kinderen wou, maar zijn vasectomie ongedaan liet maken toen zijn nieuwe vriendin toch kinderen wou’. En ook onlangs nog: ‘We spelen met het idee een “hoera, geen baby”-feestje te houden, mijn vriendin en ik. Om tien jaar samen, en onze vrijheid, te vieren, bijvoorbeeld. Maar ik opperde dat even op Facebook, en er kwam meteen kritiek.’

Leenaert zag het altijd helder, zijn vriendin in het begin nog niet. ‘Ik denk dat ze het type vrouw was dat dacht: ik ben een vrouw, dús ik wil kinderen. Want dat is nog altijd de norm; wie er geen heeft, is de afwijking. Intussen zijn we acht jaar samen en denken we elke week weleens: oef. Ik ben niet in kinderen geïnteresseerd. Ik kan met hen spelen, en dat is leuk – voor even. Maar ze doen me weinig.’

Hij zegt het onomwonden, toch aan de telefoon, maar doet hij dat ook doorsnee, bijvoorbeeld: op visite bij vrienden met kinderen? Een lichte aarzeling. ‘Terwijl ik antwoord, voel ik me al enigszins schuldig. Klink ik niet als iemand zonder hart? Je wordt zo snel veroordeeld. Dus nee, ik zeg niet altijd hoe ik erover denk. Kondigt iemand aan dat ze zwanger is, dan zeg ik natuurlijk niet: so what? Ik veins enig enthousiasme. Terwijl ik er eigenlijk niets bij voel. Vaak heb ik er zelfs negatieve gedachten bij: nog iemand die we niet meer zullen zien, of die alleen nog over z’n kinderen zal praten.’

TEAM #NO SLEEP vs. TEAM #NO KIDS

Discussies over kinderen raken al snel gepolariseerd. Het ene kamp krijgt het verwijt niet graag kinderen te zien, het andere dat de jeugd tegenwoordig alles mag. Of nog: de enen diaboliseren kinderen, de anderen romantiseren ze. 

 ‘Reageren mensen in de discussie zo heftig omdat ze liever, of even, deel zouden zijn van team #no kids?’ vraagt Tobias Leenaert zich af. ‘Het zou goed zijn als ook over de keerzijde van kinderen kan worden gepraat. Sommige vrienden zeggen me onomwonden dat ze dommer zijn geworden sinds ze kinderen hebben. Ze maken veilige keuzes, durven geen uitdagingen meer aan. Vroeger postten ze op Facebook artikels en interessante opmerkingen, nu alleen nog kinderfoto’s en -anekdotes. In mijn eigen leven, en dat van velen, vermoed ik, wordt de kloof dus zeker groter. Wie kinderen krijgt, wordt vaak minder interessant.’

Bewust ouder vs. nog bewuster niet-ouder: lees zaterdag de discussie in dS Weekblad en op standaard.be.

Gaea Schoeters: ‘Ik houd niet bijster van kinderen. Maar krijg dat maar eens gezegd. Het is frappant hoe snel mijn vrouw-zijn in twijfel werd getrokken: een vrouw blijft toch de moeder-voedster’

Bart van Aken: ‘Ik zie alleen mijn éigen kinderen doodgraag, met die van anderen heb ik niets. Maar ik duld hen wel rond mij, ze horen er net zo goed bij. Gaan we straks ook zestigplussers uit de supermarkt weren?’