De favoriete aandelen van Tom Simonts
Foto: rr
Tom Simonts, marktenspecialist van Bolero en analist KBC Securities, zocht bij de niet-Bel20-bedrijven naar aandelen die 'niet erg liquide zijn, maar toch nog liquide genoeg' en 'over een topmanagement beschikken'.

Op eerste schooldag ruilen kinderen overdag de ene speeltuin voor de andere en mogen ‘s avonds opnieuw huiswerk maken. Op die manier vergaren ze kennis en worden ze op termijn hopelijk slimmer. Kinderen zijn in dat aspect een beetje zoals beleggers, al is onze speeltuin heel wat groter en mogen we net zoveel huiswerk doen als we zelf willen.

Maar zonder huiswerk zal uw jaarrapport er minder goed uitzien. Kennis als natuurlijke beleggersdoping, het werk echt.

Ik maak een kleine zijsprong naar de film 'The Big Short', die perfect illustreerde dat beleggersinformatie vaak makkelijk te pakken te krijgen is en bovengemiddelde rendementen kan opleveren. Helaas troost lang niet iedereen zich de moeite om die informatie op te zoeken en/of daar effectief naar te handelen, wat dan weer opportuniteiten voor andere beleggers laat. Noem dit de cirkel des levens op de beurs.

Superbeleggers, succesvolle hefboomfondsmanagers of gewiekste vermogensbeheerders weten dat er naast zo’n huiswerk ook voldoende tijd moet worden genomen om de zaadjes van een investering te laten ontkiemen en op te laten schieten tot een volwaardige plant. Die tijdsvariabele is lastig te controleren, want het is nu eenmaal moeilijk te voorspellen wanneer het klimaat optimaal is voor een maximale groei. De korte termijn beursmeteorologie is intrinsiek grillig en zelfs voor de Frank & Sabines van onze sector lastig in te schatten. Daarbovenop maakt onze persoonlijke beleggerspsychologie de zaken nog eens extra complex, want we verkopen nu eenmaal te snel op momenten dat het sentiment op de markt 'verzuurd lijkt te zijn'. En we nemen te vlug winst omdat 'het aandeel al mooi gestegen is'.

Er is helemaal niets mis met vooropgestelde verkooplimieten, bijvoorbeeld vanaf 30% rendement. Winst realiseren doet geen pijn, ook niet op korte termijn. Op langere termijn biedt academisch onderzoek enkele interessante inzichten. Zo bestudeerde Dr. Jeremy Siegel van The Wharton School of Business het rendement op lange termijn van beleggers die vaste bedragen investeerden tijdens het hoogtepunt van een vier jaar durende stierenmarkt. Blijkt dat deze investeringen in de eerstvolgende tien jaar een teleurstellend gemiddeld resultaat opleverden van in totaal 25%. Pas na een periode van 30 jaar liggen de gerealiseerde rendementen weer in lijn met het gemiddelde rendement van de gehele beurs.

Wat we hier uit leren is dat een aandeel kopen niet hetzelfde is als een aandeel bijhouden. Het algemene klimaat dient wat mee te zitten en dat is het vandaag eigenlijk niet. Het gros van de beursgenoteerde aandelen noteren beduidend boven hun gemiddelde waardering. De Europese en Amerikaanse beurzen noteren vandaag aan een koerswinst-van 13,8x en 17,1x, wat fors hoger is dan de 12,2x en 14,5x over de voorbije 14 jaar. Dat is ook zo in de VS, waar de gemiddelde koers boekwaarde verhouding met 2,76x een pak boven de gemiddelde 2,39x. Niet zo in Europa, waar minder geld besteed werd aan de vergoeding van aandeelhouders en waar er anders dan in Wall Street nauwelijks tot geen geld geleend werd om dergelijke vergoedingen te betalen. Anders gezegd blijft het beursklimaat niet bijzonder geschikt voor langetermijnbeleggers die er een passieve beleggingsstrategie op willen nahouden.

En ook de wat meer actieve beleggers moeten al stevig huiswerk maken, want de recordkoersen van de voorbije weken doen de vingers jeuken om winst te nemen. De historische winst- en omzetgroei, zeg maar van de voorbije 5 jaar, kan namelijk niet zomaar als leidraad voor de toekomst gebruikt worden. Maar verkopen is erg onhip geworden, dat weten we ook wel. Potentieel gevaarlijk, ook, want de herinvestering van de fondsen uit de verkoop ervan is ook lang niet altijd evident. Gelukkig hebben de meeste centrale banken in de wereld, de ECB en de Bank of Japan op kop, de strategie bijgestuurd en aangehouden tot eentje waar zowel de lange als de korte rente zo diep mogelijk wordt geduwd. Geen paniek, met andere woorden, want de rentes zullen - met uitzondering van de Amerikaanse - nog jarenlang ultralaag blijven.

Het debat over de timing creëert voor beleggers dezer dagen vooral nervositeit. Onnodige nervositeit, want twee weken geleden steeg de beurs op vrijdag omdat Fed-topvrouw Janet Yellen een renteverhoging opperde en steeg ze vorige vrijdag omdat die renteverhoging nu weer van de baan lijkt. Wat telt is de lage rente, die nog een hele tijd gerichte opportuniteiten zal opleveren. We rommelden wat op de het schap van de niet-Bel20-bedrijven op Euronext Brussel en hebben ons karretje met een vijftal aandelen gevuld. Aandelen die misschien niet erg liquide zijn, maar toch nog liquide genoeg. Aandelen waar we ondanks de bovengemiddeld gewaardeerde beurzen toch nog op langere termijn plezier aan kunnen beleven en aandelen die allemaal over een topmanagement beschikken. Want ook dat is een actief waar u als belegger op moet letten. Zij maken immers mee uw huiswerk!

1. Fagron (KBCS: Houden, €8)

Fagron is door na de stopzetting van de business-to-customers activiteiten en een omvangrijke kapitaalsverhoging terug het business-to-business bedrijf van weleer geworden dat na een mislukte avontuur weer stevig met de voeten op de grond staat. Klaar voor groei, dat zich vanaf in 2018 duidelijke winstcijfers en rebitda-marges van 22% moet vertalen. De generatie naar cash flows kan dan de koerswinst en ev/ebitda verhouding van 16x en 8,2x (voor 2018) valideren. Op kortere termijn zou de veranderde methode van terugbetalingen in de VS verteerd moeten worden en operationeel is het uitkijken naar de opstart van de compounding faciliteit in Wichita. Tot slot kunnen donkere wolken over de claim van AnazaoHealth en het tumult rond MedHealthRx ruimte maken voor zon op de beurs. Een aandeel dat tijd nodig heeft.

2. NN Group (KBCS: Kopen, €35)

De verzekeringsgroep hoort de best gekapitaliseerde verzekeraars van Europa en genereert zeer sterke cash flows, die grotendeels naar de aandeelhouder terugvloeien via aandeleninkopen en dividenden (totaal bruto rendement van 12%). Dit is uniek binnen de sector omdat de meeste verzekeraars vrij zwakke kasstromen genereren terwijl hun kapitaalspositie meestal niet toelaat deze volledig aan de aandeelhouders uit te keren. Dankzij een succesvolle internationale expansie is de groep bovendien steeds minder afhankelijk van de moeilijke Nederlandse verzekeringsmarkt. Die laatste vertegenwoordigd vandaag slechts 50% van de totale winst, terwijl dat in een recent verleden nog 75% was.

3. Refresco Gerber (KBCS: Kopen, €20)

De Nederlandse bottelaar deed onlangs iets waar het goed in is: een overname van Whitlock Packaging voor 129 miljoen dollar, wat de omzet met 14% zal opkrikken en de potentiele markt gevoelig zal uitbreiden. De balans van Refresco laat ruimte voor nog heel wat meer overnames, die bijna per definitie waarde creëren. Daarenboven is het aandeel niet duur gewaardeerd, want Het noteert aan 6,6x de ev/ebitda voor 2017 (tegenover 8,7x en 8,6 in 2015 en 2016), een koerswinst verhouding van 11,6x en 1,79x de boekwaarde. En dat voor een bedrijf met stabiele marges (11,4%) en een toenemende hoeveelheid vrije cash (rendement van 8%).

4. CFE (KBCS: Opbouwen, €105)

CFE is een van die aandelen waar het eindpunt telt. Dat is wat ons betreft eentje waar de geherfocuste Contracting afdeling in het Van Laere van Ackermans geplooid wordt om via een herdoop van CFE in Deme de volle waarde van de baggeraar naar boven te brengen. Die laatste kon harkte in het eerste semester sterke ebitda-cijfers en dito marges bij elkaar en slaagt er ondanks een overgangsjaar in om het orderboek danig aan te dikken. Zo ook voor de bouwpoot, waar de afbouw van de erfenisprojecten goed onder controle is en de orderportefeuille door KBC Securities als ‘zeer sterk’ omschreven werd. Een aandeel dus dat zowel 'turnaround' als 'trigger'-potentieel heeft.

5. Greenyard Foods (KBCS: Kopen, €20)

Door de fusie met Univeg (herdoopt naar 'Fresh') en Peatinvest (bodemverbetering) is Greenyard een volwaardige speler in de verse groeten en de diepvriesactiviteiten geworden. De positieve trend die aanving in de 2e jaarhelft van het gebroken boekjaar 2015/2016 werd bevestigd in het voorbije kwartaal, omdat rugwinden allerhande de omzet deden aandikken. Greenyard echter noteert aan een fikse korting tegenover zijn sectorgenoten (6.3x ev/ebitda voor 2016/2017 ten opzichte van 7.6x voor de sector), zonder dat de synergievoordelen van de fusie de groei en marges al hebben kunnen ondersteunen. En wie weet wat grootaandeelhouder Hein Deprez nog meer in petto heeft in zijn verlangen om een Vlaamse Bonduelle te creëren.