Michelle Obama is een superster. De conventiezaal in Philadelphia ontplofte haast, toen de first lady stralend in een blauwe jurk het podium opstapte. Ze werd emotioneel, bij het idee dat een vrouw president kan worden van de VS. Michelle gaf in haar eentje de eenheid in de partij een gigantische boost. ‘Toen Hillary de presidentsnominatie verloor, werd ze niet boos’, zei de presidentsvrouw, in een duidelijke boodschap aan de achterban van Bernie Sanders.

Michelle Obama wordt al 7,5 jaar wakker in het Witte Huis, een huis dat werd gebouwd door slaven. Die uitspraak was niet het enige kippenvelmoment tijdens de doorleefde toespraak van de Amerikaanse first lady, maandagavond in Philadelphia.

Toen haar man campagne voerde om president te worden, liep Michelle niet zo hoog op met het politieke systeem in de VS, waarbij de twee dominante partijen een bitsige strijd uitvechten. Vandaag is Michelle Obama dé superster van de Democratische partij.

Ze klonk opnieuw erg authentiek, toen ze eraan herinnerde hoe jong haar dochters  Sasha en Malia nog waren, toen de geheime dienst hen in zwarte SUV’s kwam oppikken, ‘wagens met zoveel wapens aan boord’. ‘Ik vroeg me af: wat hebben we gedaan?’ De zaal grinnikte, maar Michelle meende het. Ze wist toen dat de manier waarop zij en haar man zouden omspringen met die kindertijd voor de ogen van de hele wereld, hun dochters verdere leven zou bepalen.

Glazen plafond

De president van Amerika is iemand die behalve zijn eigen kroost ook andere kinderen inspireert en hen waarden, en richting meegeeft, zei Obama. ‘En die taak vertrouw ik de volgende vier jaar enkel toe aan onze vriendin, Hillary Clinton.’ Haar stem brak even, toen ze eraan herinnerde dat een vrouw voor het eerst president van Amerika kan worden – en dat haar twee dochters dat maar evident vinden.

Hillary Clinton vecht al jaren voor kinderrechten, zo herinnerde Michelle Obama. En dan, in een boodschap aan de achterban van Bernie Sanders: ‘Toen zij de nominatie voor het presidentschap verloor, werd ze niet boos.’ Michelle Obama gaf zo op de eerste conventiedag in Philadelphia de eenheid in de Democratische partij een enorme boost.

‘Bernie! Bernie!’

Bernie Sanders, Hillary Clintons uitdager tijdens de voorverkiezingen, kreeg op de eerste avond van de conventie het laatste woord. De senator uit Vermont – gigantisch populair bij jongeren – nam minutenlang applaus in ontvangst.

Hij kreeg zijn eerste zinnen amper uitgesproken, omdat hij zo werd overstemd door de joelende en schreeuwende menigte, die luidkeels zijn naam scandeerde. Sanders bedankte zijn kiezers, de mensen die mee zijn campagne hielpen financieren, en hij beloofde zijn achterban dat ‘de politieke revolutie die we zijn begonnen, wordt voortgezet.’ Sanders zal erover waken dat het zeer progressieve partijprogramma, waarop hij zeker zijn stempel heeft gedrukt, wordt uitgevoerd.

‘Velen in deze conventiehal en in dit land zijn teleurgesteld over het nominatieproces’, zei Sanders. ‘Ik denk dat ik wel het meest teleurgesteld ben.’ Hij grinnikte. Hij vroeg zijn supporters daarna eraan te denken dat ‘verkiezingen komen en gaan, maar dat wij blijven strijden voor een regering die ons allemaal vertegenwoordigt, en niet slechts één procent onder ons.’

‘We hebben leiderschap nodig dat ons samenbrengt’, zei hij nog, in een uitdrukkelijk endorsement voor zijn voormalige partijrivaal. Elke objectieve observator zal het erover eens zijn dat gebaseerd op haar ideeën en leiderschap Hillary Clinton de volgende president van de VS moet worden.’

Bernie Sanders zei dat hij trots was vandaag aan de zijde van Clinton te staan. Maar of zijn luidruchtige achterban daar net zo overtuigd van is? Vandaag vindt allicht de ‘roll call vote’ plaats. Elke staat maakt dan bekend welke delegates voor welke kandidaat hebben gestemd. De Bernie-delegates beloven opnieuw luid van zich te laten horen, in Philadelphia.