REVIEW. Lucinda Williams: countrydame op een bluesy leest
Foto: Dick Demey

Lucinda Williams (63) begon als een diesel. Routineus, drukdoend over de klank, zich niet goed bewust van waar ze was.

Ze is dan ook een country-muzikante die met de jaren blues en rock toevoegde aan haar muziek en om haar sterke en doorleefde songs de chouchou van vele topmuzikanten is. Maar in Peer bleek ze nagenoeg onbekend en trage songs als ‘Drunken angel’ en ‘Dust’ brachten het publiek niet nader.

Wat doet een performer dan? Een paar versnellingen hoger schakelen. Het blues-reggae nummer ‘Are you down’ kreeg een forse solo mee (in Peer altijd prijs) en ‘Essence’, een van die vele harde songs over de achterkant van relaties liet een zangeres horen die er eindelijk stond.

Die ommekeer leverde ons ‘Unsuffer me’ op, een aangrijpende smeekbede van een vrouw om bevrijd te worden van alles wat haar terneer drukt. Williams ging in ‘Foolishness’ wat Trump-bashen (altijd prijs) en sloot zoals steeds fors af met ‘Rockin in the free world’. Daar wilde Peer graag het glas op heffen.