Veel synth, weinig stoomboot
Goose (archieffoto) Foto: Koen Bauters
Goose kwam zijn nieuwe plaat voorstellen in de AB, maar deed dat met een set die pas in de tweede helft kippenvel bezorgde.

What you need, het vierde album van Goose, werd door de Kortrijkse band zelf aangekondigd als ‘hun meest emotionele plaat tot dusver’. Dat uit zich in zachtere ritmes en meer bedachtzame teksten, maar zorgt ook voor gedonder in de liveshow, want daar is Goose traditioneel een roedel hellehonden die het podium onder kwijlen met testosteron.

Daarvoor bestaan doorgaans twee oplossingen: ofwel de hele set rustig houden, ofwel de nieuwe nummers harder door de luidsprekers jassen. Goose koos voor optie drie: de boel in twee splitsen. Ze trapten de set af met ‘What you need’, ‘So long’ en ‘In the air’ - drie van de betere nummers op de nieuwe plaat, maar toch kwamen de falsetto’s van zanger Mickael Karkousse minder tot hun recht en klonken de baslijntjes ietwat plastic. Het vormde een openingssalvo dat veel synth en weinig stoomboot was: de vuile elektrorockband van weleer klonk ver weg.

Extra discoballen

Tot ‘Call me’ met een spetterende lichtshow en een dreunende bas twee paar extra ballen om gegespt kreeg. Dat was nodig, want op plaat had die nieuwe single veel weg van een eunuch. Vanaf dan zat het spel op de wagen met een best of uit de voorbije tien jaar.

Voor ‘Control’, ‘Bring it on’ en ‘Can’t stop me now’ had Goose al het licht uit het heelal meegebracht, en plots leek Karkousse zich weer te herinneren hoe je op een podium moet staan: stevig, zelfzeker, gepassioneerd. ‘Crowd go wild’, zong hij, terwijl Dave Martijn zijn keyboard haast in twee headbangde. Hij had gelijk.

Tegen de finale van ‘Words’ hadden we de herinneringen aan het makke openingskwartier er al uit gezweet, en dan moest de moker van ‘British mode’ nog komen: één van de beste Belgische nummers ooit, en wie het tegendeel beweert krijgt de basgitaar van Tom Coghe voor de kop.

Wanneer een discobal uit het zwerk zakte voor een zinderend ‘Synrise’ was de zaak helemaal beklonken: tot op de parking hoorden we mensen ‘oeoeOEOEoooeee’ zingen. Wedden dat ze dat volhouden tot op de Werchterwei?

Je wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld je aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig