Marco Rubio, de senator uit Florida, en de grote hoop van de Republikeinse partijleiders om Donald Trump alsnog te onttronen, had een bar slechte Super Tuesday.

Twee resultaten moest hij boeken: voorkomen dat The Donald meer dan 200 tot 250 afgevaardigden naar de partijconventie van juli won; en Cruz uit de race duwen door in de meeste staten als tweede te eindigen. Rubio heeft geen van beide opdrachten tot een goed einde gebracht.

Senator Ted Cruz uit Texas had een iets betere dag, maar lang niet goed genoeg om zich op te werpen als alternatief voor Trump. Maar dat vinden de partijnotabelen allicht niet erg, want de aartsconservatieve, ideologisch erg rigide Cruz is voor hen nog minder te pruimen. Cruz won zijn eigen Texas. Dat is het minste wat van hem werd verwacht. Maar verder zette hij enkel Oklahoma achter zijn naam en dat volstaat niet. Als een christelijk conservatief in de zuidelijke staten niet beter scoort, is er weinig hoop voor hem.

Brandhout van alle electorale logica

De Republikeinse partijleiders rekenen er nu een beetje op dat Trump tijdens de rest van de voorverkiezingen niet aan de helft van de afgevaardigden geraakt en dat ze het zaakje dus kunnen regelen op de conventie. Wellicht een ijdele hoop. De steun voor Trump strekt zich uit over meer bevolkingsgroepen dan ooit voor mogelijk gehouden. Het feit dat Trump nog maar vier rivalen overhield, schaadde hem evenmin, in tegenstelling tot de voorspellingen. Hij maakt brandhout van alle electorale logica.

Ze doen er best aan een toekomstscenario voor de partij klaar te houden. Voltrekt de lang voorspelde splitsing van de Grand Old Party zich in 2016?