Antwerps BBT ‘zou vandaag precies hetzelfde doen’
Jonathan Jacob stierf in 2010 in een Antwerpse politiecel na een interventie van het BBT van de lokale politie.

De agenten van het Bijzondere Bijstandsteam van de Antwerpse politie hebben voor het eerst gesproken over hun interventie waarbij Jonathan Jacob om het leven kwam. Gisteren werden ze veroordeeld wegens onopzettelijke doding. De v

Zes jaar lang hebben de leden van het Bijzondere Bijstandsteam van de Antwerpse politie, die aanwezig waren bij de dood van Jonathan Jacob, hun lippen op elkaar gehouden. Gisteren, op de dag van hun veroordeling wegens onopzettelijke doding, spraken ze voor het eerst.

‘Of we het anders zouden doen? Die vraag hebben we ons al 100 keer gesteld. Maar we zouden net hetzelfde doen’, vertelden ze aan Het Laatste Nieuws. ‘We gingen niet binnen om te vechten. We vlogen net met zo veel op Jonathan Jacob om de dwang zo kort mogelijk te houden. De huisarts blokkeerde, dus zijn wij zelf met de reanimatie begonnen. Maar die beelden worden niet getoond.’

‘Er bestaat geen zwart-witaanpak voor situaties als deze. Toen niet en nu niet. Je kan nooit garanderen dat het niet fout afloopt. Trouwens, sindsdien hebben we die actie nog 29 keer uitgevoerd. Zonder de minste problemen.’

‘Natuurlijk was Jonathan een goede jongen voor zijn ouders’, klinkt het ook. ‘Maar voor ons was hij een bijzonder sterke man met een overdosis verdovende middelen in zijn bloed.’

Intussen blijven ze aan het werk. De veroordeling verandert daar niets aan, zegt de Antwerpse politie. Ze wacht alle procedures af.

Afslachting

Jonathan Jacob stierf op 6 januari 2010, maar de bal ging aan het rollen toen de beelden van de interventie drie jaar geleden werden getoond in het VRT-programma Panorama. ‘Natuurlijk begrijpen wij dat die beelden choquerend zijn’, zeggen de BBT’ers vandaag. ‘Vooral voor mensen die - gelukkig maar - niet vertrouwd zijn met dit soort interventies. Voor een leek lijkt dat pure chaos, maar iedereen heeft op dat moment een specifieke taak. Als je die beelden analyseert, zie je onze blauwdruk. Maar leg dat maar eens uit aan niet-hulpverleners.’

Over de bewuste Panorama-reportage hebben de ‘Bottinekes’ een duidelijke mening. ‘Noem het gerust een afslachting.’ ‘Dat spel wilden we niet meespelen’, verklaren ze hun zwijgende houding tot voor kort.

‘Wij zitten ook met vragen. Waar is het misgegaan? Op dat vlak begrijpen wij de onmacht van de familie Jacob. Als zou blijken dat er fouten zijn gemaakt, zullen we die verantwoordelijkheid dragen. Maar we zijn géén pasmunt om een publieke opinie te sussen. Dit zijn niet de middeleeuwen.’

‘We worden arrogant genoemd omdat we ons niet openlijk laten zien op het proces. Dat heeft alles met de job te maken. Iedereen wil zien wie die BBT’ers zijn, maar de risico’s voor ons en voor onze omgeving zijn veel te groot. Het zou onze opdrachten enorm hypothekeren.’