Martha Canga Antonio: 'Het is pas in de cinema dat ik actrice werd'
Foto: Fred Debrock
Martha Canga Antonio.U had wellicht nog nooit van haar gehoord, maar een hoofdrol in de gecontesteerde 'Black' van Adil El Arbi en Bilall Fallah zet haar als actrice meteen op de kaart. dS Weekblad sprak met de 20-jarige Mechelse met Angolese roots.

Martha Canga Antonio kan toveren met haar ogen. Ze kan ermee donderen en bliksemen dat het vuurwerk geeft. Dat weet iedereen die haar ziet in Black, de nieuwe film van Adil El Arbi en Bilall Fallah, waarin ze een meisje speelt dat verdrinkt in het moeras van de Brusselse stadsbendes. Dat weet Aboubakr Bensaihi, haar al even jonge tegenspeler in die film. En dat wist ook Hans Herbots, regisseur van Bo en De behandeling, toen hij de castingvideo’s bekeek van El Arbi en Fallah. 

‘Wij twijfelden nog’, zei El Arbi ons eerder. ‘Er waren nog enkele meisjes die in aanmerking kwamen voor de hoofdrol, maar hij wees meteen Martha aan. Hij zag dat ze iets ontwapenends had.’ Qua understatement kan dat tellen. Martha Canga Antonio kan relschoppende cinemabezoekers met een oogopslag in makke lammeren omtoveren. Daar heeft ze zelfs geen galajurk voor nodig – op de rode loper van Filmfest Gent droeg ze een galabroek.

Trillen op de benen

Net als zowat de hele cast van Black had Martha niet de minste acteerervaring. Naast ‘chill’ en ‘shit van het millennium’ is een van de stokpaardjes van El Arbi en Fallah namelijk dat er te weinig kleur in films en series te zien is, en dat filmscholen en castingbureaus te weinig acteurs van allochtone afkomst aanbieden. Dus richtten ze zelf Hakuna op, een castingbureau dat op straat en in scholen op zoek gaat naar talent dat anders tussen de mazen van het net valt. 

Maar voor Martha liep het anders. ‘Ik heb mezelf moeten opdringen', zegt ze in dS Weekblad. 'Als tiener was ik helemaal weg van Black, het boek van Dirk Bracke. Van stadsbendes had ik nog nooit gehoord, maar omdat hij een zwart meisje als hoofdpersonage opvoerde, kon ik eindelijk mezelf in een boek herkennen.’ 

‘Toen ik hoorde dat er een verfilming zat aan te komen, moest en zou ik daar deel van uitmaken. Ik stuurde drie e-mails naar Hakuna, telkens met een compleet andere foto, omdat ik niet zeker was wat voor meisje ze precies zochten.’

‘Maar ik kreeg maar geen antwoord, terwijl ik meisjes tegenkwam die wel waren gebeld. Ik werd er lichtjes wanhopig van. Uiteindelijk kon ik het niet meer houden, raapte al mijn moed bijeen en belde. Of ik toch echt niet naar de casting mocht? Ik denk dat ze me niet meer durfden te weigeren. Et voilà, na drie rondes had ik de rol te pakken.’

‘De eerste castingronde was heftig. Een van de opdrachten was een scène waarin je heel bang moest zijn. Ik begon als vanzelf te huilen, niet eens omdat ik zo’n geweldige actrice ben, maar gewoon van de zenuwen. Enfin, dat heb ik Adil en Bilall nooit zo verteld natuurlijk.’ 

‘In een tweede scène moest je net heel agressief en assertief overkomen. Ik stond te trillen op mijn benen van de zenuwen, maar op een of andere manier heb ik mijn stress kunnen ombuigen in pure woede. Ik was zelfs in het Portugees aan het vloeken.’

In het interview, dat u zaterdag in dS Weekblad en op standaard.be leest, praat Martha Canga Antonio honderduit over haar ervaringen op de set van Black, het Angolese verleden van haar familie en wat de toekomst nog te bieden heeft. 'Tijdens de opnames vorige zomer heb ik alles gegeven wat in me zat. Maar bij een volgende film heb ik nog meer te geven.'