Zondagavond overleed Dora van der Groen op 88-jarige leeftijd. Van der Groen stond bij het grote publiek bekend om haar rollen in onder meer ‘Pauline & Paulette’, ‘Terug naar Oosterdonk’ ‘Wij, Heren van Zichem’. In 1978 leidde ze de toneelafdeling aan het Conservatorium van Antwerpen, die ook Chris Nietvelt volgde, vandaag actrice bij Toneelgroep Amsterdam.

‘De actrice die ik nu ben, ben ik door haar. Ze deed ons een waarheidsgehalte aanspreken, dat ik nog altijd meedraag. Veel van haar inzichten geef ik nog altijd mee aan mijn studenten van de Theaterschool Amsterdam. Toen ik bij haar les volgde, was ze haar theorie nog aan het ontwikkelen. De 5 P’s (pijn, poëzie, plezier, persoonlijkheid en perversiteit, red.) had ze nog niet op punt gezet. Bij haar begon alles bij de liefde voor taal. En daar was jij de baas over. Dat was soms hard. “Lucifer” en de “Abele Spelen” waren altijd het vertrekpunt. Probeer dat maar eens uit je strot te krijgen.’

‘Eerst leek het niet te klikken tussen ons. We konden in mekaars ogen kijken dat de vlammen eruit sprongen. Ze vroeg soms dingen waarvan ik vond dat ze die niet hoefde te weten. Wat wil je? Je bent 19 en er zit iemand met een stok in je hoofd en je hart te roeren. In het tweede jaar heeft ze me naar huis gestuurd met de melding dat het toch niets zou worden. Ze heeft me drie weken laten rondhangen, toch mijn presentatie laten doen en daarna is ze helemaal omgeslagen. Het was haar tactiek. Ik voelde me zo hulpeloos, maar vond op die manier wel de noodzaak tot spelen. Het heeft gewerkt.’

‘De eerste maanden van de opleiding waren zeer verwarrend. Wat was dat? Ik was compleet in de war. Maar ik begreep haar fantasie. Het was een wilde fantasie: hoe verder, hoe beter. Zelf acteren heeft ze vroeg losgelaten. Ik denk dat ze die angst niet meer wou. En tv, ach ja, dat zijn maar korte zinnetjes, zei ze. Ze heeft een paar regies gedaan, maar dat pakte ze als actrice aan, waardoor de voorstellingen moeilijk een coherent geheel vormden. Dora heeft altijd aanleg voor het spirituele gehad. Ze heeft een periode aikido gedaan en was ooit geïnspireerd door Bhagwan. Ze vertelde vaak over de kosmos en onze kleine aanwezigheid daarin. Daar was ze zeer nieuwsgierig naar. Ik denk dat ze gelukkig is nu.’