De Block: ‘Kwetsbare patiënten moeten beschermd worden’
Foto: Photo News

‘De betrokken kwetsbare groep van patiënten moet inderdaad beschermd worden.’ Dat zegt minister van Volksgezondheid Maggie De Block woensdag in een reactie op een open brief die MNM-presentatrice Ann Reymen aan haar richtte over borstreconstructie. Maar de kwestie zit eigenlijk niet bij de minister, klinkt het. Wel bij het Riziv.

‘15.000 euro. Dat zijn 2 nieuwe borsten, gemaakt van buik, Maggie. Tepels inclusief, Maggie.’ Zo vat MNM-presentatrice Ann Reymen, die haar borsten preventief liet verwijderen, de open brief aan die ze schreef aan minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open VLD). Maar daar stopt het niet, aldus Reymen. ‘4.000 euro is wat er door vrouwen gemiddeld nog betaald moet worden voor een dubbele borstreconstructie met eigen weefsel, preventief of na een amputatie. Uit eigen zak als ze geen hospitalisatieverzekering hebben.’

Net zoals een reconstructie met een implantaat, wordt ook een reconstructie met eigen weefsel door het Rijksinstituut voor ziekte (Riziv) terugbetaald. Alleen is die laatste een meer tijdrovende ingreep en vinden de plastisch chirurg het ereloon dat het Riziv uitbetaalt (ongeveer 1.500 euro) onvoldoende. Dus vraagt de arts een supplement, dat bovendien voor niet-geconventioneerde artsen niet vastligt. Gemiddeld is dat ongeveer 2.600 euro per borst, berekende Kom op tegen kanker.

'Basiszorg'

'We krijgen 1.500 euro per borst', aldus reconstructief chirurg Philip Blondeel van het UZ Gent in Hautekiet op Radio 1. 'We vragen 4.500 euro per borst, een verschil van 3.000 euro dus.' De meerderheid van de Belgische vrouwen heeft dan wel hospitalisatieverzekering, maar die is ook niet altijd de oplossing, oordeelt N-VA-Kamerlid Yoleen Van Camp in datzelfde programma. 'Het is een basiszorg die onder de gewone verzekering zou moeten vallen', zegt ze.

De oplossing? Die ligt volgens Blondeel bij de politiek. Toch wijst bevoegd minister Maggie De Block in de richting van het Riziv.

In een reactie zegt ze dat ‘de betrokken kwetsbare groep van patiënten inderdaad beschermd moet worden tegen oneigenlijke eisen inzake vergoeding via de zogenaamde esthetische supplementen bovenop honoraria en andere courante supplementen.’

Maar, zo wijst de woordvoerster van De Block er op, ‘dit zit eigenlijk niet bij de minister, maar wel bij het Riziv.’ Het akkoord Medicomut 2013-2014 wilde waarborgen bekomen voor de evenredige beperking van de supplementen. ‘De chirurgen gingen daar niet mee akkoord. De minister (Laurette Onkelinx, red) bestelde daarop een studie bij het KCE. Die stuurde ze vervolgens door naar het Riziv.’

Samen met tien teams van plastische chirurgen (waaronder het UZ Gent en Leuven) werden gedurende drie maanden de ingrepen geregistreerd: hoe lang ze duurden, hoe veel mensen er bij betrokken waren, tot de verschillende stappen die ervoor doorlopen werden. Op basis daarvan werd berekend dat een reconstructie met eigen weefsel gemiddeld acht uur duurt, waarop het KCE drie scenario's opstelden om het gemiddeld ereloon te bepalen per ingreep.

Een werk van lange adem, geeft onderzoekster Roos Leroy van het KCE toe. 'Het kan niet de bedoelling zijn dat dit rapport wordt toegepast op elke specialistatie apart, er moeten algemene afspraken kmoen. Minister De Block is dan ook volop bezig met een globale herziening van de nomenclatuur.' 'Er wordt ook gekeken of, als het ereloon verhoogd wordt, het technisch mogelijk is om die supplementen aan banden te leggen', besluit Leroy.

Omdat de besprekingen daarover nog aan de gang zijn, wil het Riziv er geen uitspraken over doen. Of die terugbetaling inderdaad dient aangepast te worden en waar het geld dan vandaan moet komen, ligt momenteel op tafel, aldus een communicatiewoordvoerder.

Tot slot bekijkt De Block of ‘het uitvoeren van dergelijke toch complexe ingrepen niet beter beperkt zou worden tot referentiecentra, zodat niet alleen de kwaliteit beter kan geborgd worden maar ook de efficiëntie van het zorgtraject geoptimaliseerd, hetgeen een gunstig effect kan hebben op de kostenstructuur.’

Dat de reconstructie met eigen weefsel voor de patiënt duurder uitvalt, is bovendien onlogisch, gezien het feit dat die op termijn goedkoper is dan de siliconen protheses. De reconstructie met eigen weefsel zorgt voor een mooier resultaat, voelt natuurlijker aan en leidt tot minder laattijdige verwikkelingen, aldus een onderzoek van Kom op tegen kanker in april vorig jaar.