Ruim 10 procent van de Belgen zou regelmatig slaappillen nemen. Volgens alle experten is dat veel te veel, en gevaarlijk.

Toen ik Dirk F. deze week gewoon zei dat hij er vermoeid uitzag, werd dat het begin van een lang gesprek dat voor mij interessant, en voor hem hopelijk het begin van een redding is.

Sinds anderhalf jaar slaapt hij slecht. Valt steevast om 20 uur in slaap voor de televisie, sleept zich kort daarna naar boven, slaapt als een blok tot 1 uur, en ligt dan wakker tot hij moet opstaan, om tien voor zes. Waardoor hij elke dag nog meer moe is, en nog sneller in slaap valt voor de televisie, zeker wanneer Paris St-Germain tegen Madrid speelt. Een vicieuze cirkel.

Hij is 41, dat kan ook meespelen. Is anderhalf jaar geleden gestopt met roken, neemt pillen voor zijn bloeddruk en cholesterol. En zou elke dag, als dat kon, een power nap doen. 'God, wat doet zo'n kort slaapke van tien minuten deugd', zucht hij.

Máár toch neemt hij geen slaappillen. Géén! Hij zal dat ook nooit doen, benadrukt hij.

Dat is opvallend. Ruim één op tien Vlaming neemt regelmatig slaappillen om in- of door te slapen. Waarom doet hij dat dan niet?

'Omdat ik weet dat het niet helpt', zegt hij. 'De reden van mijn slaapprobleem ligt bij mezelf. Het makkelijkste is natuurlijk een voorschriftje te vragen aan mijn huisarts, ik krijg dat zo. Maar ik ken genoeg mensen die aan die pillen zitten. Je ziet dat ze na enige tijd naar een zwaardere dosis gaan, en er niet meer vanaf geraken. Ik ben 41. Als ik daar nu aan begin, wie ben ik dan op mijn zestigste?'

Hij heeft gelijk natuurlijk. Hij slaapt al bij al vijf uur, en nog wat korte stukjes. Dat wil zeggen dat hij het grootste deel van zijn diepe slaap krijgt, wat goed is. Hij mist waarschijnlijk de meeste lichte slaap en enkele belangrijke REM-fases, die de zorgen van de dag moeten verwerken. Dat is niet goed.

Ik heb hem aangeraden op consult te gaan in een slaapcentrum. Praten met een slaapspecialist, het probleem vaststellen, in zijn geval waarschijnlijk een apneu-onderzoek ondergaan. Hij weet het, maar schuift het al een jaar voor zich uit. Geen tijd, zegt hij. 'Het zal misschien beteren.'

Dat zal het niet.

Ik vind het sterk dat hij weerstaat aan slaappillen, die uiteindelijk altijd verslavend werken, maar het is dan weer zwak dat hij tijdverlies inroept om niet op consult te moeten gaan.

Dat is typisch mannelijk. Vrouwen proberen alles uit, mannen willen liefst zo snel mogelijk een mechaniekje dat alles oplost om dan weer te gaan werken.

Het is helaas ook typisch Belgisch. 'We lossen problemen hier liever op met een pilleke dan met een gesprek', zegt Thierry Christiaens vandaag in de De Standaard.

We nemen afscheid. Hij belooft een gedragstherapie (CBTi) te volgen, ondanks het vooruitzicht vijf keer twee uur te moeten langsgaan op een avond waarin hij normaliter in slaap valt. Maar vermits hij zo vastberaden is van de pillekes af te blijven, moet dat er ook maar bij kunnen. Want zo kan het niet verder, beseft hij ten volle, afgepeigerd de verte in starend.

 

Discussieer mee op Facebook