Onze nationale trots Stromae trad donderdagavond op in een uitverkocht Madison Square Garden. Het concert in de legendarisch New Yorkse zaal was het hoogtepunt van zijn Amerikaanse tour. Maar breekt hij ook echt door aan de andere kant van de oceaan? Het magazine Time gelooft alvast in de Amerikaanse doorbraak van Paul Van Haver. 'Hij wordt huge in Amerika'.

Er is in ieder geval Belgische muziekgeschiedenis geschreven: Stromae was de eerste Belgische artiest ooit met een eigen show op de planken van de legendarische muziektempel Madison Square Garden. 'This is a big deal. We zijn zo trots om hier te staan', zo bedankte de vaderlandse trots aan het einde van de anderhalf uur durende optreden.

Bij openingsact Janelle Monae -  een dame die bij ons al op Couleur Café stond - bleven de toeschouwers nog netjes op hun stoeltjes zitten, maar vanaf de eerste noten Ta fête veerde heel Madison Square Garden meteen recht. En zitten zouden ze het volgende anderhalf uur niet vaak meer doen. Stromae etaleerde meteen zijn onnavolgbare dansmoves bij Peace or Violence en Te Quiero, speelde plagerig met het publiek bij de intro van Tous les mêmes en ontroerde met Formidable, waarbij duizenden oplichtende gsm's de lucht ingingen.

De 30-jarige Paul Van Haver is niet enkel de eerste Belg die met een eigen show in Madison Square Garden speelde, hij is ook de eerste Franstalige artiest die er als headliner mocht optreden. De Brusselaar sprak het gemengde publiek van Amerikanen en Belgische en Franstalige expats sporadisch in het Frans, maar vooral in het Engels toe. Maar zijn roots vergat Stromae zeker niet. Toen hij voor Moules Frites de aanwezige Fransen aanriep, snoerde hij hen snel de mond. 'Wees niet zo trots, jongens, want ik ben een Belg. België is geen stad in Frankrijk, het is een land en het zijn Belgian fries!' Her en der in de zaal gingen Belgische vlaggen de hoogte in. Premier Charles Michel en minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders -  momenteel in New York voor de Algemene Vergadering van de VN - keken tevreden toe.

 

De reguliere set beëindigde Stromae met Alors on danse. De decibelmeter ging opnieuw de hoogte in bij het luidkeels meegeschreeuwde bisnummer Papaoutai, waarna Stromae een uitgebreid dankwoord voor band, crew, management en zijn aanwezige familie plaatste. Ook voor 'the million selling combination of Michael Jackson and Jacques Brel' (dixit The New York Times) was dit duidelijk geen doordeweeks concert. Met een a capella versie van Tous les mêmes, afgeteld in het Nederlands, viel het doek over een historische avond voor de Belgische muziek.

'Dat Stromae in het Frans zingt maakt zijn muziek niet minder dansbaar', schrijft Time op zijn website. 'Zijn teksten gaan over dingen die je niet vaak hoort op een onstuimige beat: kanker, afwezige vaders, aids', klinkt het bewonderend. 'Hij overstijgt genres, heeft een belachelijk cool kapsel en is klaar om een bekende naam te worden in de VS.'