De 7 beste cd's van deze week
Foto: AP
Neil Young trekt van leer tegen ggo's, Armenië en Turkije klinken verrassend harmonieus en ladykiller Miguel ontstijgt de middelmaat. Zeven muzikale aanraders:
1

Neil Young + Promise Of The Real - The Monsanto years

Vurig protest

Neil Young werkte dit conceptalbum uit als een kritiek op de landbouwvisie van multinational Monsanto, die onder meer genetisch gemanipuleerde zaden (ggo’s) en pesticiden produceert. Dit soort ruige countryrock kennen we al zo lang van Young. Sommige songs zijn vrij stereotiep uitgewerkt, alsof ze haastig gemaakt zijn op bekende patronen. Maar de plaat spuwt wel vuur.

Voor wie? U houdt van 'natuurlijk' en bent bereid ervoor te strijden.
naar de recensie >

2

Vardan Hovanissian en Emre Gultekin - Adana

Muziek meets geschiedenis

Het duurt even voor je in de wereld van Vardan Hovanissian en Emre Gultekin binnenraakt. Een Armeniër en een Turk: in het jaar waarin de 100 jaar oude genocide van de Armeniërs herdacht wordt, is het een statement. De muziek is dromerig, vaak klagend, en steeds zoekend: een spel met veel improvisatie. De teksten gaan over de liefde, de natuur en de geschiedenis.

Voor wie? Cultuuroverschrijdende muziek die nog mooi klinkt ook, wie kan daar iets tegen hebben?
naar de recensie >

3

Miguel - Wildheart

Loverboy met street credibility

Miguel Jontel Pimentel wil graag evenveel street credibility als pakweg D’Angelo en Frank Ocean, alleen zit hij vast aan een nogal gladde r&b-esthetiek die aan hitmachines zoals Usher doet denken. Op zijn derde plaat Wildhearts manoeuvreert hij behendig tussen die twee polen. Een hele krachttoer.

Voor wie? Een beetje testosteron mag, zolang die knapperd ook iets te zingen heeft.
naar de recensie >

4

Flo Morrissey - Tomorrow will be beautiful

De betovering van Flo

Het debuut van het Londense talent Flo Morrissey (20) grijpt naar de keel. Haar producers hebben haar vrij eenvoudige pastorale songs wijs ingekleurd met akoestische instrumenten, strijkers, etherische effecten. Het roept de seventies op en tegelijk een croonersgevoel. Tekstueel gaat ze dieper in op haar emoties bij relaties, met een flinke snuif ‘gothic’ in de beeldspraak.

Voor wie? Karen Dalton, Joanna Newsom en Lana Del Rey kunnen u ook wel bekoren.
naar de recensie >

5

The Selecter - Subculture

Ska met een boodschap

The Specials, Madness, The Selecter: dat was eind jaren zeventig de heilige drie-eenheid van de Two Tone-ska. Bij The Selecter waren alle ogen gericht op de jongensachtige zangeres Pauline Black, maar de groep heeft de status van onehitwonder (‘On my radio’) nooit kunnen overstijgen. Vandaag heeft Black echter een uitstekende nieuwe band. Dit album klinkt even nieuw als vintage. Tekstueel laat Black zich inspireren door dichteres Maya Angelou, de gebeurtenissen in Gaza, racistisch politiegeweld en andere vormen van sociaal onrecht.

Voor wie? U houdt van zware thema's op lichtverteerbare beats.
naar de recensie >

6

Giorgio Moroder - Déjà vu

74 is het nieuwe 24

Giorgio Moroder, de discoveteraan uit de jaren zeventig, is intussen 74, maar nog nooit zo hip geweest. 'Déjà vu', zijn eerste plaat in dertig jaar wordt ‘de hotste release van de zomer’ genoemd. Moroder strooit zijn persoonlijke stijlkenmerken (de vocoder-effecten, de mechanische beat) gul rond, maar maakt ook slim gebruik van de eigentijdse klankjes van dansmuziek.

Voor wie? Opa in de digitale speeltuin van de muziekindustrie... sounds like fun.
naar de recensie >

7

Hudson Mohawke - Lantern

Bombastische showbizzbeats

Natuurlijk kent u Hudson Mohawke! Van zijn fel botsende beats op Kanye Wests geroemde album Yeezus, bijvoorbeeld. Zijn debuut 'Butter' maakte hij nog in een vochtig keldertje in zijn ouderlijke huis, voor de opvolger 'Lantern' kon de studio niet duur genoeg zijn. Het is er aan te horen. Met schelle showbizz-r&b zoals ‘Very first breath’ en ‘Warrior’, vol bombastisch beatgeweld en pocherige stadionsynths, lijkt hij nog gretiger te solliciteren bij de supersterren van de mainstreampop.

Voor wie? Voor een stevig feestje mogen ze u altijd bellen.
naar de recensie >