De kleine generaal van de grote keizer
Foto: rr

Een hele week lang vertelt Napoleon-kenner Bart Van Loo enkele petites histoires uit het rijke leven van de Franse keizer. Zoals dit hier, over zijn piemeltje.

Enkele maanden geleden vroeg een uroloog me op de man af of ik wist dat de fluit, de piemel, de leuter, de zwengel, de snikkel, de pik, de plasser, de sergeant-majoor, kortom de kleine generaal van Napoleon onderwerp van gesprek is op internationale urologie-congressen?

Ik vertelde hem dat ik zijn zwak voor synoniemen deelde, maar dat die voor anekdotiek zijn grenzen had. Desondanks had hij mijn interesse gewekt en na enig grasduinen stuitte ik op het werk van een zekere Stanley M. Bierman, een Amerikaanse dermatoloog die in 2012 een boekje schreef onder de titel Napoleon’s penis – en wat bleek: het keizerlijke aanhangsel zou zich niet in de Dôme des Invalides bevinden.

Uitgegleden bij de autopsie en gestolen

Bierman beweert dat na Napoleons dood op 5 mei 1821 het mes van dokter Antommarchi bij de autopsie zou zijn uitgegleden en aldus het imperiale voortplantingsorgaan van zijn lichaam zou zijn gescheiden. Hij steunt daarbij op de uitlatingen van Napoleons knecht Ali in de Revue des deux mondes uit 1852. Priester Vignali, die de keizer de laatste sacramenten toediende en daarvoor zijn bestek én dodenmasker kreeg, zou zich meer hebben toegeëigend: ‘It is also believed’, aldus Bierman, ‘that the priest clandestinly took the excised love-muscle that had served its owner so well during his many conquests’.

Een gekrompen paling

Vignali nam het mee naar zijn geboorte-eiland Corsica, werd vermoord tijdens een vendetta in 1828 en na talloze omzwervingen kwam het keizerlijk lid in 1924 terecht bij een zekere Dr. Rosenbach die het ondertussen danig gemummificeerde lichaamsdeel tentoonstelde in het Museum of French Art – ik citeer uit een New Yorkse krant: ‘Sentimentele bezoekers snoven van verachting en dames giechelden. In een glazen vitrine zagen zij iets wat leek op een slecht behandelde reep schapenleer of een gekrompen paling’.

Nadien ging het aanhangsel nog danig van hand tot hand, maar toen het bij Christie’s te koop werd aangeboden voor 35.000 dollar haalde het lang niet die prijs en werd niet verkocht. Een Britse tabloid titelde: ‘Not tonight Josephine!’

Vandaag zou de penis van Napoleon in handen zijn van de Amerikaanse uroloog Latthimer, professor emeritus aan de Columbia University. Bierman beweert dat deze Latthimer ‘Napoleon’s dick’ onderzoekt met ‘a new non-invasive technique’. Dat een uroloog het adjectief “non-invasief” gebruikt om het over Napoleon te hebben, is al bijna even merkwaardig als het feit dat het stuk leren mummie effectief Napoleons voortplantingsorgaan zou zijn.

Bart Van Loo is auteur en conferencier. Zopas verscheen van hem Napoleon. De schaduw van de revolutie.