Hillary Clinton is niet 'some little woman'
Foto: Photo News
'You know, I’m not sitting here like some little woman standing by my man, like Tammy Wynette', fulmineerde Hillary Clinton in 1992. Gennifer Flowers had net bekendgemaakt dat ze een jarenlange relatie had gehad met presidentskandidaat Bill Clinton en Hillary had ingestemd met een gezamenlijk tv-interview om Bills kansen op het presidentschap te redden. Het zou niet het laatste schandaal zijn dat ze moest ontmijnen. Een minder taaie tante zou allang van het politieke toneel zijn verdwenen.

Maar Hillary Rodham Clinton laat zich niet van haar doel afbrengen: de eerste vrouwelijke president van de VS worden. In 2008 is ze er niet in geslaagd door het glazen plafond te breken. Maar ze maakte er naar eigen zeggen wel 18 miljoen barsten in. Zopas kondigde ze aan dat ze een tweede poging onderneemt, ook al heeft ze inmiddels de pensioengerechtigde leeftijd bereikt.

Hillary Rodhams uitval naar vrouwen die braafjes hun man terzijde staan, viel niet in goede aarde in het nog erg traditionele Amerikaanse zuiden van begin jaren negentig. Maar ze was naar eigen zeggen niet het 'koekjes bakkende type' en ze was dan ook niet van plan haar carrière als juriste op te geven omdat haar man toevallig gouverneur van Arkansas was.

Schandalen

De lijst van schandalen waarmee de Clintons in de loop der jaren geassocieerd werden, is aanzienlijk: het geflopte vastgoedproject Whitewater; Travelgate of de dubieuze privatisering van het reisbureau van het Witte Huis; Filegate of het vermeende misbruik van FBI-dossiers voor politieke doeleinden; de verdachte zelfmoord van een medewerker; de illegale financiering van de verkiezingscampagne van 1996, enzovoort. Overal hing een zweem van onbetrouwbaarheid en oneerlijkheid rond. Maar alles gleed van de Clintons af.

Wel bleven Bill Clintons avontuurtjes voor ophef zorgen. Zeker dat met een jonge stagiaire in het Witte Huis, Monica Lewinsky. Dat kostte hem bijna zijn presidentschap. De afzettingsprocedure werd in gang gezet, maar op 12 februari 1999 konden zijn belagers niet voldoende senatoren overtuigen.

De Amerikanen bleven Bill Clinton heel die tijd steunen. Ze vonden zijn gedrag verwerpelijk, maar als mens behield hij een enorme aantrekkingskracht. En ze waren tevreden over zijn beleid. En Hillary 'stood by her man'. Het was allemaal 'een breed rechts complot' tegen hem, zei ze.

Ook als first lady paste Hillary niet in het traditionele patroon. Meteen na hun aankomst in het Witte Huis belastte de president haar met de hervorming van de ziektekostenverzekering. Maar ze maakte er een potje van. Haar plan was te ingewikkeld, haar werkwijze te weinig transparant. Het was wachten op Barack Obama alvorens de gezondheidszorg eindelijk werd hervormd.

Hillary's beurt

Toen Bills termijn als president erop zat, was het Hillary's beurt. Ze werd verkozen tot senator voor New York. Nooit eerder was een gewezen first lady zelf in de politiek gestapt. Ze reed een vrij goed parcours, op haar stem in steun voor de invasie van Irak na. Die gaf haar rivaal tijdens de presidentsverkiezingen van 2008 een gouden voordeel.

Na haar nederlaag werd ze Barack Obama's minister van Buitenlandse Zaken. Uit die periode dateert emailgate: in plaats van officiële e-mails via de server van de overheid te versturen, gebruikte ze haar private e-mailadres, waardoor vandaag niet met zekerheid kan worden vastgesteld welke opdracht ze gaf ten tijde van de aanslag op het consulaat in Libië waarbij vier Amerikanen omkwamen.

Als er niet meer aan het licht komt dan reeds het geval is, zal de heisa rond de e-mails niet echt wegen op haar kansen. Het is een kwestie die vooral de Republikeinen beroert. En in het sterk gepolariseerde politieke klimaat in de VS is dat niet haar grootste probleem. Dat is de linkervleugel van haar eigen partij, die haar te rechts vindt en liever een kandidaat had gezien die flink te keer gaat tegen 'de aasgieren van Wall Street', de groeiende sociale kloof veroordeelt en een radicaal pleidooi voor economische herverdeling afsteekt.