INTERVIEW. ‘Na de verkrachting was ik in shock, maar niemand steunde me'
Foto: rr

Ze had nooit verwacht dat haar video viraal zou gaan. Maar nu toch iedereen haar commentaar op VUB-decaan Willem Elias heeft gezien, wil Ashley Vandekerckhove graag nog enkele puntjes op de i zetten.

In een persoonlijke blog op De Wereld Morgen reageerde Ashley Vandekerckhove maandag op de uitspraak van de VUB-decaan Willem Elias, die op Facebook een flinke sneer had uitgedeeld over de verkrachtingszaak rond Steve Stevaert: ‘Voor een verkrachting ga je onmiddellijk bij de politie, of desnoods de dag nadien. Niet drie jaar later.’

Ashley vindt de uitspraak van de VUB-decaan niet enkel ongepast, maar ‘onaanvaardbaar’: ‘Ikzelf ben ook slachtoffer van verkrachting. En net als de vrouw in kwestie heb ik bijna drie jaar later aangifte gedaan.’ In haar Youtube-video eist ze dan ook het ontslag van Elias.

Had je verwacht dat je Youtube-video zoveel aandacht zou krijgen?

‘Nee, dat had ik helemaal niet verwacht. Ik ben al een paar jaar actief op Twitter en tweet daar heel veel over onrechtvaardigheid en seksueel misbruik maar meestal worden mijn tweets nooit geretweet of aangeduid als favoriet. Dat mijn video op zo’n korte tijd op alle websites stond, was een verrassing.’

Je kan natuurlijk wel wat aandacht verwachten wanneer je het ontslag van een professor eist.

‘Het was inderdaad wel de bedoeling dat professor Elias mijn boodschap zou ontvangen. Ik heb nog speciaal bepaalde mensen vernoemd en het naar hen gepost voor een reactie. Omdat ik merkte dat er toch heel wat mensen verontwaardigd waren door de reactie van de VUB-decaan heb ik ook daarop gereageerd om hen te steunen in hun verontwaardiging.’

Verontwaardigd zijn is één ding, een ontslag eisen is iets anders... Er komen reacties die pleiten voor een vrije meningsuiting - ook voor een decaan. Wat vind je daarvan?

‘Ik heb zijn ontslag geëist op basis van rationele en emotionele argumenten. Enerzijds was de verklaring van Elias echt als een dolk in mijn hart, maar anderzijds vind ik het ook het gewoonweg schandalig dat zo iemand met zo’n gedachtegang lesgeeft aan een studierichting (psychologie, red.) waar overwegend meisjes zitten. Dat is echt een probleem. Zijn mening straalt af op heel wat mensen, want hij heeft meer dan 3.000 vrienden op Facebook.’

Waarom zwijgen mensen zolang over verkrachting?

“Zoiets komt door schaamte. De eerste reacties die ik zelf heb gekregen, waren allemaal hetzelfde: “Zoiets kan toch niet. Je wordt niet verkracht binnen een relatie of door iemand die je kent maar door onbekenden.” De maatschappij heeft meer respect voor vrouwen die door wildvreemden worden verkracht dan vrouwen die worden misbruikt door een bekende. Zelfs toen ik enkele dagen geleden aan mijn collega’s vertelde dat ik ooit verkracht ben geweest, heerste er een doodse stilte aan tafel.’

‘Dat soort stiltes wegen enorm. Want dan vraag je jezelf af of ze nu gewoon niets durven zeggen of ze je niet geloven of... Je weet het niet. Ik denk dat er nog altijd een groot taboe rust op het thema, dat niet zomaar kan worden doorbroken.’

Heb je daarom zelf drie jaar gewacht om naar de politie te stappen? Uit schaamte?

‘Vlak na mijn verkrachting zat ik met heel veel vragen. Ik was in shock en wist echt niet wat ik moest doen. Ik ben zelfs gewoon in bed blijven liggen. De mensen waartegen ik uiteindelijk durfde vertellen dat ik verkracht was, reageerden niet of niet genoeg ondersteunend. Niemand vertelde me dat ik naar het ziekenhuis of naar de politie moest gaan. Dat heb ik na drie jaar zelf en alleen moeten beslissen.’

Heb je er spijt van dat je zo lang hebt gewacht om naar de politie te stappen?

‘Toch wel, ja. Maar ik kan de klok nu niet terugdraaien. Ik kan alleen maar hopen dat mensen leren uit mijn getuigenis en slachtoffers voldoende steun geven. Forceren mag niet, maar het juiste duwtje in de rug kan ervoor zorgen dat iemand op tijd naar de politie en het ziekenhuis gaat.’