De highlights van onze modejournaliste in Milaan
Foto: AFP

Milano Fashion Week was zonnig én hectisch, maar zo hebben we het graag. Bonte bloggers op en rond de defilés, maar vooral écht bont en veel seventies invloeden op de catwalks. Talloze presentaties maakten de zesdaagse een top-event, waarvan ik er hier graag tien uitkies.

1. De show en de re-see van Prada

Gek toch hoe ik na al die jaren nog steeds reikhalzend uitkijk naar de show van Prada. Redenen genoeg. Een setting om lang over na te praten (altijd bedacht door de Nederlandse architect Rem Koolhaas), een bezwerende, haast bovenaardse sfeer (dit keer met soundtrack van onder meer Melanie de Biasio) en vooral een resem kleren om stil van te worden. Dit keer waren kernwoorden: fifties, opgestoken haren, fijne juwelen, snoepkleurtjes en vooral de vraag naar wat echt of nep is. Genieten!

2. De presentatie van Elena Ghisellini

Ze heeft een carrière achter de rug buiten de spotlights, maar sinds drie jaar is het ook een beetje me-time voor Elena Ghisellini. Een mooie eigen collectie handtassen presenteerde ze aan de Via Bigli, met aandacht voor zowel dag als nacht. Die nacht bracht ze in een setting waar Mr.Grey graag ontvangt (zweepjes incluis). Mooie materialen, schitterende afwerking, en dat hoort ook zo, als het made in Florence is. In Brussel is deze collectie te koop bij Après la pluie.

3. Het defilé van Jil Sander

Mag ik zeggen dat ik dacht dat Raf Simons even teruggekeerd was naar Jil Sander? Voor het eerst sinds het aantreden van de nieuwe creatief directeur Rodolfo Paglialunga vond ik de collectie fris en sterk. Mooie colour blocking (jasje en pantalon in sterke tinten), interessante grafische motieven en een sfeer die bijwijlen zelfs aan Jil Sander zelf deed denken. Goed naar dat dna gezocht, Rodolfo!

4. In de Spazio Nomade van Maliparmi

Maliparmi is zo’n huis dat in stilte aan het groeien is. Het is duidelijk waarom: mooie kleren die je zo wilt aantrekken, van een team ontwerpers dat niet zo nodig trendvolger wil zijn maar vooral sympathieke spullen wil maken die niet direct een gat in je bankrekening slaan. Let vooral op het interessante pyjama-style broekpak, de wijde broekrokken en op de vele mooie bolle jassen. Ook leuk: de variatie in tassen en clutches.

5. De clutches van Paula Cademartori

Ik ben fan van haar label sinds ik een dik jaar geleden voor het eerst kennis maakte met de handtassen die ze ontwerpt. Paula Cademartori zelf heeft Braziliaans-Italiaans bloed en kwam zich in 2005 in Italië vestigen. Ze behaalde een diploma industrieel design en behaalde een master in accessoiredesign aan het Istituto Marangoni in Milaan.

Ze werkte een tijdlang bij Versace en startte voor zomer 2011 haar eerste handtassenlijn op. Elk object is ook net dàt: een waardevol iets, wat boven de tendensen staat en nooit in de uitverkoop moet. Paula was ook een van de ‘emerging talents’ bij talentenjacht Who’s next in Firenze. Ze krijgt vaak lof toegezwaaid van Vogue Italia en ik begrijp waarom. Die details altijd...

6. De gekte bij Moschino

Fantastisch toch hoe een Amerikaan als Jeremy Scott een Italiaans label als Moschino weer compleet in de spotlights heeft gezet. Dit keer trakteerde Scott op een ghettoblaster als background setting van het defilé en wachtte ons op elk zitje een pluchen beertje (het bleek een parfum).

De kleren? Veel grapjes (waarin de oorspronkelijke Franco Moschino excelleerde) maar ook mooi geknipte broeken en jasjes in een sfeer van de nineties (yes, die periode van de bling bling en de bleke jeans). Op de avondjurken zat graffiti. De vele Aziatische fans (met sweaters aan van het huidige lenteseizoen) kickten duidelijk op de sweatjurken met prints van Disney figuren. Die zullen dus volgende keer in de show zitten.

7. De schoenen van AGL shoes by Giusti sisters

Ik ontmoet Sara Giusti in de showroom en ze vertelt me hoe ze dit keer de collectie hebben aangepakt. Veel ontwerpen worden met de hand afgewerkt, zelfs de applicaties op de schoenen, zoals die met een bloem van touw. Het verhaal achter AGL start in 1958 in de Marche-regio met Attilio Giusti, en krijgt een vervolg wanneer ook zijn zoon Piero in de zaak start. Nu zijn zijn drie dochters aan zet: Sara, Vera en Marianna. Eén van hen maakt wonderlijke tekeningen, want alle campagnebeelden en ook de website staan er vol van. Een buitenbeentje.

8. La Mamma, het verhaal van Dolce & Gabbana

Afgelopen zondag was het moederdag ten huize Dolce & Gabbana: La Mamma werd geëerd, zowel op als naast de scène. Zwangere modellen, kinderen, grootmoeders en nog meer kinderen… ze liepen allemaal mee in een show die bij het publiek vooral een traantje deed wegpinken. Voor de rest kleren die we gewend zijn van Dolce & co: veel zwart en rood, leuke tekeningen, kant, en een Italiaanse flair die nooit verveelt. De invitatie (met kindertekeningen van beide designers) was er eentje om in te kaderen.

9. De golfvibes en meer bij Callens

De naam op de uitnodiging had me even doen opkijken. Allicht leven er weinig ‘Callens’ in Milano, maar deze naam stond dus voor een nieuw label. Opgericht door Claire-Anne Stroll, geboren in Brussel (met meisjesnaam Callens) en nadien vertrokken richting VS en Canada (ze huwde er met industrietycoon Lawrence Stroll). Zelf ging ze steevast op zoek naar leuke golfkleren die comfort en klasse uitstraalden.

Twee jaar geleden startte ze Callens, en trok aan de mouw van niemand minder dan Paul Helbers (ex-Margiela, ex-Vuitton). De Nederlandse designer nam me mee op sleeptouw door de hele collectie, die vooral in details het verschil maakt. Een wollen jas die waterafstotend blijkt, houwtje-touwtje jassen met hoodies die als kasjmier aanvoelen. Dit bleek een absolute topcollectie voor mensen die Loro Piana of Hermès gewend zijn (maar die dure prijskaartjes liever niet betalen). Callens heeft zonder meer een mooie toekomst.

10. Marni’s topmoment

Nog een topshow, die van Marni, een reden om tijdens de modeweek zelfs op zondag vroeg op te staan. Het modehuis startte als bontleverancier, en dat merkten we nu ook goed. Bont was overal, vooral in details. Als hedendaagse warriors, als ongelooflijke ingepakte Samoerai, liepen de modellen over de scène. In laagjes, met een pantalon die onderaan opengeknipt was en met een tas die dwars over de schouder gedragen werd. Topcollectie!