Johan Heldenbergh na de breakdown:  ‘Het beste is voorbij, natuurlijk. Maar ik hóéf het ook niet meer te overtreffen’
Foto: Fred Debrock
Jaren was hij overal, in september plots nergens meer. Rusten, zei de dokter, en dat deed hij, zeer tegen zijn zin. Maar kijk, vijf maanden later is hij terug: anders, behoedzaam nog, maar de kiem van de passie intact. Een gesprek met Johan Heldenbergh, na de breakdown.

Hij glimlacht, terwijl hij zijn lange benen onder de kleine tafel vouwt. ‘Tja, dat is een echte kutvraag, natuurlijk: hoe gaat het? Mijn therapeut stelt die ook bij het begin van elk gesprek. Maar eigenlijk: goed. Ik ben er nog niet, mijn hoofd barst nog niet van de ideeën en ik voel nog niet die kwaadheid die de motor is van alles wat ik doe. Maar ik zit aan 80 procent, denk ik.’

‘Johan Heldenbergh moet rusten’ stond op 10 september in de krant, en dat ‘moeten’ was ook echt van moeten. Op doktersbevel, nadat hij al enkele maanden respijt had gekregen. ‘In mei vorig jaar kon ik plots niet meer lezen van vermoeidheid. ’t Is te zeggen: ik kon nog lezen, maar het kwam niet meer binnen. Ik begreep niet wat er stond. Mijn lichaam zei stop. “Zijn daar geen middeltjes voor?”, dacht ik. Maar de dokter zei: “Er is maar één middel, gast: inzien dat je een zware depressie hebt, en een burn-out. Jij moet rusten.” Kan niet, was mijn reactie. We hadden nog tot 18 augustus de circusvoorstelling Ensor met Compagnie Cecilia, daar kon ik niet onderuit. Ik heb nog drie maanden voortgespeeld – fantástisch gespeeld, dat zei zelfs mijn dokter toen hij kwam kijken. Maar hij zei ook: “mij maak je niets wijs”.’

Over de reacties op de burn-out

‘Toen in de krant stond dat ik rust moest nemen, waren de culturele centra vol begrip. Maar de reactie van de modale Vlaming... Ik heb toen de fout gemaakt de commentaren op hln.be te lezen. Normaal kan ik zelfs de grofste reacties relativeren, maar nu heb ik die commentaren máánden meegenomen.'

Over zijn uitspraak 'dat het beste voorbij is'

'ik ben dankbaar, ik heb het allemaal toch mooi gedaan. En ik hóéf het ook niet meer te overtreffen. Ik ga een andere stem vinden, denk ik. Eén die kleiner klinkt wellicht, maar die ook iets voor mensen kan betekenen. Of voor mezelf.'

Over de toekomst

‘Ik ga enkele maanden lesgeven aan Studio Herman Teirlinck. In april ben ik te zien in de Franse film La résistance de l’air. En ik ben voor het eerst in twaalf jaar weer freelancer: ik weet nog niet precies hoe mijn contract bij Compagnie Cecilia zal worden stopgezet, maar het is wel duidelijk dat ik eind 2016 niet meer haal. Ik voel dat ik weer lief ben voor mezelf. En als ik niet alles volprop, zal ik wel weer kunnen spelen. Ik kan fysiek niet meer zo diep gaan als ik ben geweest. Maar Johan Museeuw kan ook Parijs-Roubaix niet meer winnen: live with it.’

Het volledige interview met Johan Heldenbergh leest u  dit weekend in dS Weekblad en op standaard.be.

U wil onze betalende artikels lezen maar nog geen abonnement nemen? Meld u aan en proef gratis van  plus-artikels.

Lees gratis ›

Geen betaalgegevens nodig