‘Een spitse geest’
Leo Tindemans was minister van Buitenlandse zaken van 1981 tot 1989. Hier ontmoet hij de Duitse bondskanselier Helmut Kohl (rechts). Foto: BELGAIMAGE

Gerrit De Clercq was verslaggever bij persagentschap Belga toen Leo Tindemans minister van Buitenlandse Zaken was. ‘Hij wilde water en vuur verzoenen.’

Het was pakweg halfweg de jaren tachtig. September was de maand van de jaarlijkse algemene vergadering van de Verenigde Naties in New York. Leo Tindemans hield er als minister van Buitenlandse Zaken een stevige toespraak - zijn redenaarstalent was legendarisch. Ik schreef, als Belga-verslaggever, getrouw mijn stuk. Toen wij - een groep Belgische journalisten - in de Belgische diplomatieke missie aankwamen voor een debriefing, had hij het al gelezen.

Enkele jaren later kon ik mee op reis naar het Midden-Oosten. Toen de regeringsjet een tussenlanding maakte op een militaire basis in Brindisi (Italië) om bij te tanken, stuurde ik snel een verslagje van ons tête-à-tête gesprek via de telex in de controletoren van de luchthaven naar de redactie in Brussel. Toen ik het gebouw buitenstapte stak ik een sigaret op, wat de piloot totaal hysterisch maakte. Bijna had ik de dood van een minister op mijn geweten. Hij heeft het nooit geweten.

We reisden voort naar Riyadh, Amman en Caïro (ook al had hij een hekel aan wat hij ‘diplomatiek toerisme’ noemde) en al zijn gesprekken met ministers en diplomaten gingen over de relaties met Europa en mogelijke vredesinitiatieven. Ik heb hem toen beter leren kennen als iemand met een spitse geest, een fenomenaal geheugen maar – misschien vooral – als iemand die onuitputtelijk plooien wilde gladstrijken en desnoods water en vuur verzoenen.