In 1940 ontdekten vier jongens een onderaardse grot in Montignac, in de Dordognestreek. Toen ze afdaalden, zagen ze dat de wanden bijna volledig gevuld waren met prehistorische schilderingen.

Al snel bleek hoe sensationeel hun ontdekking was. Alleen kom de grot de bezoekersstroom die op gang kwam voor de ‘Sixtijnse kapel van de ijstijd’ niet aan. Door de uitwaseming en temperatuurschommelingen begonnen er microalgen en schimmels te woekeren. In 1963 besloot de toenmalige Franse minister van Cultuur, André Malraux, om Lascaux te sluiten. Alleen onderzoekers mogen er sindsdien nog in.

Sinds 2012 trekt een rondreizende tentoonstelling de wereld rond. De kern is een mobiele replica in polyester, van twee galerijen in de grot die minder toegankelijk zijn. De expo toerde twee jaar lang door de VS en Canada, in 2016 is Japan aan de beurt. Maar eerst is het Jubelparkmuseum in Brussel nu aan de beurt.

'Criticasters hoeven niet te vrezen: deze tentoonstelling is geen historisch pretpark, dat bezoekers door een belevingsparcours jaagt. Het is een zorgvuldig gestoffeerde, educatieve tentoonstelling, gemaakt met de middelen van vandaag', zegt cultuurredacteur Geert Van der Speeten in De Standaard.