BLIKOPENER. Over wijze topmanagers, populaire eurobazen en eurosceptici, en geheimzinnige dichters
Jo Cornu Foto: Fred Debrock
Elke zaterdag geeft hoofdredacteur Karel Verhoeven u een inkijk in de redactie van De Standaard, en selecteert hij de opmerkelijkste artikels die de voorbije week onze kijk op de wereld hebben bijgesteld.

Te wijs geworden voor mistige taal
Toen we maandagmorgen hoorden dat we Jo Cornu (70), ceo van de NMBS, konden interviewen, reserveerden we meteen plaats op de frontpagina van de dinsdagkrant. Cornu is het soort topmanager dat te wijs, te oud en te onafhankelijk geworden is om zich nog te verstoppen achter mistige taal of misleidende newspeak. Hij wil besparen, ja, maar dan wil hij wel meer vrijheid van de politiek om zelf beslissingen te kunnen nemen over treinen en tarieven. En hij wil heilige koeien aanpakken. 'Het personeel bij de NMBS is niet te duur, maar het klopt weinig uren.' Is zulke eerlijkheid nieuw, dan waren de reacties erop voorspelbaarder.
 

Europa is een hit
Het is niet waar dat berichtgeving over Europese politiek ver van het bed van de lezer staat. Twee lange portretten van toplui van de nieuwe Commissie-Juncker eindigen bij de top van de meest gelezen artikels uit de digitale plus-omgeving van De Standaard deze week. NRC-journaliste Carolien De Gruyter schreef een portret van de man achter Jean-Claude Juncker, de voor ons tot heden onbekende Martin Selmayr. Hij zal de Europese Commissie de facto bestieren. De Standaard-redacteur Ruud Goossens portretteerde de man die wellicht het gezicht zal worden van de Commissie, de Nederlander Frans Timmermans. Beide lange artikels werden ruim gelezen en breed gedeeld op sociale media.
 

Euroscepsis maakt brokken
Nochtans begint de euroscepsis elders zware brokken te maken. Het buitenlands verhaal van de week is zonder twijfel de ellende van de Britse premier David Cameron. Die zal de ontsnappingskunst van een houdini nodig hebben wil hij zich nog uit zijn benarde Europese positie kunnen wringen. Een opstand in eigen partij dreigt, ruzie met de Europese Commissie en andere landen over de achterstallige factuur van 2 miljard die hij politiek gezien niet kan betalen, ruzie met zijn coalitiepartner nu zijn referendum over Europa geblokkeerd geraakt. Het grote spook dat Cameron het bos injaagt heet Nigel Farrage die met zijn anti-Europapartij Ukip tussentijdse verkiezing na tussentijdse verkiezing wint.
 

Mist uit Amsterdam
Aan de vooravond van de Boekenbeurs bracht De Standaard het nieuws dat De Bezige Bij Antwerpen wordt opgeslorpt door het moederhuis in Amsterdam. De belangrijkste uitgeverij van literatuur en kwaliteitsvolle non-fictie in Vlaanderen verliest haar autonomie. Vlaamse schrijvers moeten weer naar Nederland. Cultureel is dat een klap. De krant haalt haar nieuws bij verschillende goedgeplaatste bronnen. De bedrijfstop ontkende in audiovisuele media heftig en houdt vol dat de krant foutief bericht. Daar kwam veel mist en opbeurende maar holle managementtaal bij kijken, wat veel schrijvers nog bozer maakte. In een persverklaring zei WPG Uitgevers uiteindelijk: 'Het uitgeefprogramma wordt geïntegreerd in De Bezige Bij Amsterdam'. De redactionele controle verdwijnt met andere woorden uit Antwerpen.
 

Wie is toch die onbekende Vlaamse oorlogsdichter?
De Duitse band Einstürzende Neubauten presenteert vrijdag in Diksmuide in wereldpremière poëzie van een Vlaamse oorlogsdichter waar nog niemand van gehoord had. Paul Van den Broeck schreef een beetje als Paul Van Ostaijen, met veel modernistische inslag, wellicht liedjesteksten. Cultuurredacteur Peter Vantyghem beet zich wekenlang vast in een mysterieuze zoektocht langs archieven, militaire registers en de depots van historische musea. Hypothese na hypothese sneuvelt, tot we gaan zoeken in Berlijn.