Donald Muylle reageert op keukenoorlog: ‘Ik lig elke nacht wakker’
Foto: Photo News

Donald Muylle, u wel bekend van de laminaatkeukens van Keukens Dovy uit Roeselare, reageert in Het Laatste Nieuws voor het eerst op de beschuldigingen van concurrent Princess Keukens uit Zutendaal. De ‘keukenoorlog’ heeft hem diep getroffen. ‘Ik kan niet stoppen met piekeren en slaap maar twee à drie uur per nacht’.

Denis Thijs van Princess Keukens beweert dat de laminaatkeukens van Donald Muylle van inferieure kwaliteit zijn en dat de bekende reclamefilmpjes waarin Muylle zelf zijn product aanprijst misleidend zijn. ‘Die man weet niet waarover hij spreekt, hij heeft van heel zijn leven nog nooit een keuken gemaakt. Hij heeft niet eens een fabriek. Die man verkoopt keukens, ik máák ze. Hij heeft nog nooit een kanten-lijmer van dichtbij gezien, ik heb in mijn fabriek zéven van die kantenlijmers staan,’ reageert Muylle in Het Laatste Nieuws

‘Als ge een grotere boom wordt, vangt ge veel wind. Keukens Dovy is uitgegroeid tot de grootste keukenfabrikant in België, we maken en verkopen 3.500 keukens per jaar, hij verkoopt er bij mijn weten enkele tientallen. Wat allicht ook meespeelt: sinds enkele jaren hebben wij een winkel in Maasmechelen en een winkel in Hasselt. Hij zit daar met de zijne tussen. Is het jaloezie?’

‘Altijd hard gewerkt

Donald Muylle begon in 1980 zijn keukenzaak in Muylle samen met zijn vrouw Yvette. De aanvallen op zijn bedrijf raken hem persoonlijk en halen hem zelfs uit zijn slaap. ‘Zou u het fijn vinden als ze u uitmaken voor leugenaar? Als ze onterecht zeggen dat uw reportage op niks trekt? Als ze zeggen dat je geen kwaliteit verkoopt terwijl dat wel zo is? Door al die laster heb ik de voorbije week gemiddeld twee, drie uur per nacht geslapen. En maar woelen en piekeren en om de haverklap wakker schieten en mij afvragen hoe hiertegen te reageren.’

Maar Donald zal altijd blijven vechten voor zijn bedrijf, en daar heeft hij een goede reden voor, zo vertelt hij aan Het Laatste Nieuws. ‘Ik heb altijd hard gewerkt om aan mijn vader te bewijzen dat ik hem niet nodig had om iets op te bouwen. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 15 jaar oud was en sindsdien heeft mijn vader nooit meer naar mij en mijn zus omgekeken. Hij was ook een meubelmaker en is vijf jaar geleden gestorven, maar het is nooit tot een verzoening gekomen. Ik heb er geen groot verdriet door, maar de situatie heeft van mij wel de sterke vechter gemaakt die ik nu ben.’