De race die zou beslissen welke sport het zwaarst was
Foto: IronMan
Op 18 februari 1978 stonden vijftien mannen op het strand van Waikiki klaar voor een race. Hun instructies stonden op een paar vellen papier, met op de laatste pagina de woorden: ‘Zwem 2.4 mijl! Fiets 112 mijl! Loop 26,2 mijl! Schep hier voor de rest van je leven over op!’ Twaalf atleten zouden de finish bereiken, de winnaar doopten ze ‘Iron Man’.

Het idee voor de eerste Iron Man Triatlon ontstaat een jaar eerder op het banket van de ‘Around the Island Perimeter Run’. Officier John Collins en zijn vrouw komen in een discussie terecht tussen hardlopers en zwemmers over welke atleten het fitst zijn. Eddy Merckx wordt opgevoerd als derde mogelijkheid: Collins las in Sports Illustrated Magazine dat de wielrenner de hoogste zuurstofopname had die ooit bij een atleet gemeten werd.

De discussie wordt die avond door niemand gewonnen en Collins stelt voor een wedstrijd te houden waarin de drie sporten aan bod komen. Hij haalt zijn inspiratie voor de afstanden uit de races die hij al kent: de Waikiki Roughwater Swim (3.85 km), de Around Oahu Bike Race (185km) en de Honolulu Marathon (42.195km). Van het fietsgedeelte schaven ze nog enkele kilometers af om de onderdelen beter op elkaar af te stemmen.

De lokale pers krijgt wind van de wedstrijd en is niet overtuigd: "De Hawaïaanse Ironman Triatlon lijkt een onmenselijke poging om het lichaam onverantwoord hard te belasten en de overlevende - indien van toepassing - met een trofee te belonen" (Honolulu Advertiser, 10 februari 1978).

Toch staan op 18 februari de eerste deelnemers klaar om de eer van hun discipline te verdedigen. Wanneer de gemoederen bedaard zijn - iemand zweert in het water een haai te hebben gezien - duiken vijftien atleten de geschiedenis in. Taxichauffeur en fitnessadept Gordon Haller haalt in 11 uur, 46 minuten en 40 seconden als eerste de finish, en mag zich de echte IronMan noemen.

Ondertussen groeide de wedstrijd meer dan 35 jaar lang aan populariteit, en heeft IronMan de reputatie een van de zwaarste sportwedstrijden te zijn. De oorspronkelijke discussie werd nooit beslecht, al lijkt de wedstrijd zelf ironisch genoeg atleten te hebben gecreëerd die indien mogelijk nog fitter zijn dan alle andere.