Onvoldoende op de schaal van normaliteit
Adriaan Van Den Hoof debuteert als presentator op Eén met het programma ‘Normale mensen”. Foto: vrt

Soms vraagt een mens zich af hoe concepten geboren worden. Neem nu Normale mensen, de panelquiz op Eén. Wordt er dan gedacht, zo ergens aan een vergadertafel: tiens, waar hebben we nog geen programma over gemaakt? Getob. Ha, over de normale mens, natuurlijk! Want kijk, waar willen onze gewone kijkers naar kijken? Naar iets over zichzelf, toch? Want al dat Bekende Vlaming-gedoe, dat zijn ze intussen zo beu als koude pap.

Het is een nobel uitgangspunt, laat ons daar eerlijk over wezen. Normality is underrated. En er valt heel wat zinnigs over te zeggen. Al is het maar over de vraag of normaal bestaat. Maar het kleine scherm laat geen plaats voor dat soort filosofische overpeinzingen. In het programma dat zijn naam draagt, wordt de normale mens simpelweg gedefinieerd als een specimen dat zonder sterrenstatus door het leven moet. Een niet-BV dus. En een handvol BV’s heeft dan weer de nobele taak op zich genomen om zich in dat specimen te verdiepen. Zij moeten bewijzen dat ze ondanks hun sterrenstatus de normale mensen nog kennen, zo luidt het. Zo kunnen ze procentjes verdienen op de zogenaamde schaal van Normaliteit, ook uitgevonden aan diezelfde vergadertafel.

In dat onderzoekspanel zaten gisteren Bart Peeters, Christoff, Marcel Vanthilt en Evi Hanssen. Zij deelden de studio met een groep ‘Normale Mensen’, die tegelijk dienst deden als steekproefmateriaal voor vragen als ‘hoeveel procent vouwt en propt zijn toiletpapier?’ Een vraag die een bezopen cafétafel gegarandeerd enkele minuten proestplezier bezorgt, maar die wat ons betreft niet per se uit die context gehaald moet worden. Al kreeg de kijker meteen ook gratis toiletadvies: ‘als het probleem is het contact met de stoelgang vermijden, Marcel, dan moet je proppen!’

Maar er waren ook diepzinnigere kwesties. Aan een normale man in de straat werd gevraagd of hij zijn al even normale vrouw eerder lief dan wel grappig vond. Een so what-kwestie waarover het panel zich zowaar minutenlang vrolijk uitliet, wat deze normale mens in de sofa onwillekeurig naar de geeuwreflex deed grijpen. Zware hilariteit was er verder over het raadsel rond de hobby van ene Dirk, een normale man in een normale bruine trui. Hij hintte iets over zijn lidmaatschap van een speciale club in Deerlijk. En ja hoor, aan panelzijde werd het woord ‘parenclub’ met veel hilariteit de studio in geslingerd. Nog meer hilariteit toen bleek dat het een rosbiefclub was waarvan de normale Dirk een lidkaart had. Als rode draad door het programma mocht ook Normale Karel naar zijn hobby laten raden. De man bleek koudejager, zowaar. Hoe normaal is dat?

Niet dat het programma nooit iets had. Er was een aanstekelijk item waarin geraden moest worden met welke song de normale man in de auto met veel motorisch gezwaai zat mee te zingen. En presentator Adriaan Van den Hoof doet wat hij goed en graag doet. Maar dat is niet genoeg om normale mensen te boeien met normale mensen.

Wat vond u van dit programma? Reageer via de knop rechtsboven.

Normale mensen, dinsdag 20.40 u op Eén