TV-BLOG. Filosofie van den Aldi
‘Amateurs’ op VTM: geen platte overacting, maar subtiele metaverwijzingen. Foto: vtm
Het leven is even onnozel als amateurtoneel. Dat is, in één zin samengevat, de gedachte achter Amateurs, de nieuwe VTM-serie en een van de weinige fictieprojecten dit najaar op de Vlaamse televisie.

Een amateurtheatergezelschap uit het Pajottenland dingt al jaren naar het prestigieuze Landjuweel. Om dit jaar eindelijk de prijs te winnen, huurt de voorzitter een professionele regisseur in. Dat tot ongenoegen van de regisseur van het gezelschap.

De pers kreeg op voorhand de vier eerste afleveringen van Amateurs te zien en we hebben goed nieuws. De tweede, derde en vierde aflevering zijn – een pak – beter dan de eerste. Die had namelijk nooit uitgezonden mogen worden. Want in tegenstelling tot wat over deze reeks met stelligheid werd beweerd, is er geen greintje echtheid in te bespeuren. Het bordkarton regeert, het scenario wordt beheerst door een misverstand, de personages zijn volks en karikaturaal. Een homo met een roze pullover over z’n schouders gebonden die iedereen ‘schatje’ noemt, met een slap handje rond loopt, kirt en verwijfd wuift naar zowat elke man? Komaan, daar zijn we anno 2014 – zelfs in Vlaamse fictie – toch al lang voorbij.

Maar er lijkt meer achter te zitten. Want de makers van deze serie zijn verlekkerd op metaverwijzingen: Stany Crets die met Stanny Krets een afgeleide van zichzelf speelt of die éne scene op de set van de Eén-soap Thuis waar het personage Patrick als overijverige figurant ruzie krijgt met Pol Goossens (ofte: Frank Bomans): het zijn allemaal fijne, grappige smaakmakers.

In die logica zijn ook de karikaturale homo, het misverstand, de knullige seksscènes en de overacting eigenlijk verwijzingen naar de deurenkomedie, het meest bedreven genre van het amateurtheater. Er is zelfs een filosofie aan vast te knopen, namelijk dat het echte leven even onnozel is als het amateurtheater. Alleen is dat behalve filosofie van den Aldi ook gewoon een excuus om foute homo’s neer te zetten en bordkartonnen personages de huiskamer in te smijten. Het vloekt bovendien met die éne waarachtige verhaallijn, die van een aan kanker stervende zus. Ze is bloedserieus verteld, uitstekend geacteerd, maar plompverloren naast die roze pullover.

Woestijnvis heeft het lang gedaan: die Vlaamse klei verheerlijkt. Het is ook wat Amateurs nu probeert te doen – deze reeks is er in gedrénkt. Eerlijk? Wij zijn die Vlaamse klei en de verheerlijking ervan een beetje beu en hadden gehoopt dat het met series als Clan, Quiz me quick en Cordon eindelijk de andere kant op ging. Deze kijken we nog uit, beloofd, maar dan mag het voor ons weer iets minder volks en met meer ambitie om te vernieuwen.

Elke maandag om 21.45 uur op VTM

Wat vond u van dit programma? Reageer via de knop rechtsboven.