REVIEW. Röyksopp & Robyn (****) - Lekker treuren op de dansvloer
(archief) Foto: Koen Bauters
In hun gele labojassen zagen de jongens van Röyksopp er uit alsof ze blauwe meth gingen koken. Sorry, wij hebben Breaking Bad één keer teveel gezien. Of deden de Noren het er om?

"Als je je afvraagt wie dat is, zoek het dan thuis op want wij kunnen het je niet vertellen", zei één van de heren over hun gastzangeres die hits zoals  'What else is there' en 'This must be it' zong. Nou, als vreemdste bindtekst van de avond kan dat tellen. Dan helpen wij wel: Susanne Sundfør heette de dame en bij momenten zong ze wel erg schel.

Het tweede luik van de show was voor Robyn die als een heldin werd onthaald door honderden fans. Haar elektro zat veel dieper in de jaren tachtig geworteld. Case in point: 'Be mine!' dat uit de soundtrack van Top Gun of van Flashdance had kunnen komen.

Het feestje in de Marquee werd op slag uitbundiger, zeker toen Robyn krols over het podium kronkelde en ons op wat 'getwerk' trakteerde. De Zweedse zangeres schonk ons een handvol nieuwe liedjes waarvan we het Peaches-achtige 'Love is free' onthouden: geile stripclubelektro met ritmes als mitrailleurs. Ook het flashy aerobicslesje 'Stars 4 ever' bleef hangen.

Bij de hits troffen 'Indestructible', het hartverscheurende 'Call your girlfriend' en 'Dancing on my own' (waarbij het publiek even a capella het refrein zongen) doel. Om nog te zwijgen van de splinterbom 'With every heartbeat', in een flitsende lichtshow van pastelroze -en blauw. Weinig hedendaagse popzangeressen kunnen zo treffend treuren op de dansvloer.

Met Röyksopp er weer bij fietste Robyn door de dancetracks die ze voor hun recente samenwerkings-ep'tje schreven, uitgedost als...euh...postapocalyptische fashionista's? Daar hoorde ook het voortreffelijke oudje 'The girl and the robot' bij en de hit 'Do it again', de laatste euforische uitspatting.

Twee uur was lang maar dit samenwerkingsproject benaderde bij momenten de perfecte popshow.