Review. The National (**) - Zeven man en wie weet hoeveel demonen
Foto: Koen Bauters
Het is totale chaos: tijdens 'Mr November' heeft Matt Berninger besloten in het publiek te springen. Niet in de frontstage, in het publiek. U moet weten dat Berninger geen draadloze microfoon gebruikt, maar zo"n ouderwetse aan een kabel. Technici grabbelen handenvol kabel aan, maar toch raken oren en neuzen gekneld. Mooie vrouwen gooien zich om Berningers hals, hij verliest even zijn bril.

We hadden de indruk dat de frontman van The National al wat onvast was opgekomen. Dat hij niet aan een fles wijn mocht drinken, maar uit bekers, stemde hem ook niet gelukkig. De ooit ranke Berninger zag er trouwens flink pafferig uit. Zijn kompanen waren ook niet in goeden doen: de drums van Bryan Devendorf stonden het hele concert te luid, waardoor je Berninger soms niet hoorde. Dat hij zijn stem niet kwijt was, hoorde je toen hij zijn beste schreeuw bovenhaalde voor nummers als "Abel". De bas viel regelmatig te vroeg of te laat in. De groep had C.J. Camerieri mee op trompet en hoorn, en Dave Nelson op trombone. Het ware mooi geweest, als zij tenminste wél boven de drums waren uitgekomen. Alleen gitarist Bryce Dessner deed een paar schuchtere pogingen om met het publiek te praten.

Zeven man op het podium dus, en wie weet hoeveel demonen. Het was nochtans een droom van een setlist, voor de fans, met werkelijk alle favorieten: 'Bloodbuzz Ohio", 'Afraid of everyone', 'Conversation 16', 'I need my girl' - koppels namen elkaar stevig vast bij de openingsnoten - en 'England". Tijdens dat nummer nam pianist Aaron Dessner het voortouw, en je hoorde zelfs Camerieri"s trompet. 'Fake empire" was ook mooi, op, alweer, een modderige bas na.

En dan besloot Berninger dus om zich recht te stellen - het grootste deel van het optreden had hij voorovergebogen gezongen - en een wandelingetje te maken. Achteraf werd hij als een stoute schooljongen terug naar het podium begeleid; zijin grijnsje beloofde nog meer streken. Twee minuten later, tijdens 'Terrible love', dook hij weer het publiek in. Toen hij weer op het podium stond, was de helft van de band al weg: het publiek had zelfs niet meteen door dat het concert voorbij was. 

Wist je dat je ook zonder abonnement elke maand 3 betalende  plus-artikels kunt lezen?

Meld je aan en lees gratis ›

Vul je e-mailadres en wachtwoord in