REVIEW. Tubelight (***). Psychedelische kleurenballetten
Foto: Koen Bauters

Kinderen van rockroyalty die ook voor de muziek kiezen, moeten zich altijd weer ontworstelen aan hun ouders’ voetsporen. Ook de Belgische. Lee Swinnen, telg van Scabs-frontman Guy Swinnen, doopt zich in eigen nat met Tubelight.

Daarmee tapt hij uit een heel ander vaatje dan de classic rock van zijn vader. Een donker postpunksfeertje, een zeurende shoegazestem en de vuige stofzuigergitaren van indiebands als The Jesus and Mary Chain die in de jaren tachtig Phil Spector ontdekten. Niet echt fris, maar de sound zat goed.

Psychedelische kleurenballetten op de backdrop verhoogden een sixtiessfeertje in de Wablief?!-tent. Swinnen kroop achter zijn donkere krullenbos en liet zijn twaalfsnarige Vox-gitaar gruizig rinkelen. Zelfs zijn hypnotische heupgewieg leek weggekaapt uit de Britse eightiesscene.

De tent zat goed vol, maar dat had wellicht ook met de nukkige weergoden te maken. Goed, Tubelight heeft met ‘Coming after you’ een mooie single op zak. En de broze Velvet-schoonheid van ‘Suzy’s suicide’, hier met de zusjes Mahieu van Blackie & the Oohoos op backing, deed ons net geen traan wegpinken.

Goed, Swinnen zal zijn geluid nog moeten uitdiepen om een hele plaat te boeien.