REVIEW. Franz Ferdinand (****) Onweerstaanbaar weerbarstig
Foto: Koen Bauters

De Eerste Wereldoorlog, er is werkelijk geen ontkomen aan. Maar op een popfestival kan gelukkig net dat ietsje meer. Franz Ferdinand, met zijn dood aan de basis van de Groote Oorlog, stond op Werchter gewoon springlevend op het hoofdpodium.

En dat bedoelen we letterlijk: tijdens opener ‘No you girls’ konden we ons nog enigszins bedwingen, maar op ‘The dark of the matinee’ betrapten we onszelf er al op dat we vrolijk aan het meespringen waren. Alex Kapranos en kornuiten weten hoe ze een wei moeten inpakken. Weerbarstige gitaren, tegendraadse ritmes en tussen het nieuwer werk uit ‘Right thoughts, right words, right action’ (2013) een rist radiohits waar afsluiter Stromae jaloers op mag zijn (’Michael’, ‘Take me out’, ‘Ulysses’).

Tijdens ‘This fire’ moest iedereen eerst gaan zitten, om vervolgens uitzinnig recht te veren op het refrein. Zelfs de regenwolken gingen van pure euforie even opzij om de zon erdoor te laten piepen. Op sommige groepen kun je een huis bouwen, op Franz Ferdinand kun moeiteloos een heel festival bouwen. Ecologisch bovendien: al springend houd je het ook op een kille zomeravond gezellig warm.