ROCK WERCHTER. Het beste van dag 3
Kodaline op Rock Werchter 2014. Foto: DBA

Rock Werchter dag 3 was muziek én voetbal. Temp Movement, Altrego en Jonny Lang beten de spits af. Later stonden nog Kodaline, 21 Pilots, Ozark Henry, Melanie Biasio, Triggerfinger en Trentemøller op het programma. Het hield op met regenen toen Pearl Jam aan zet was. De legendarische indierockband de Pixies zorgde voor entertainment in de Barn.

Temp Movement mocht gisteren als eerste de main stage op. Altrego (***) zorgde voor ‘vette elektro-trapbeats’. Jasper Erkens toonde met zijn ‘wall of sound’ hoe het moet. Het publiek belonen omdat ze vroeg zijn opgestaan met een kater heeft gewerkt.

Harde rock, blues en Rock was te horen in de Barn toen Jonny Lang (***) begon. ‘Wat te zeggen? Lang combineerde goeie en slechte dingen. Het was allemaal oversized. De potige grooves en de zinderende solo’s. De drive in de zang en de donderende drums.’

Kodaline (**) verscheen en de zon ging weg. Toch verstopten zanger-gitarist Steve Garrigan en gitarist Mark Prendergast hun ogen achter een zonnebril. ‘Kodaline klom voor onze ogen vermoeid overeind en pas na vijf liedjes begon Garrigan wat aan het publiek te trekken. Er waren meezingspelletjes nodig om de toeschouwers wakker te schudden. Met zijn druilerige, hopeloos conservatieve folkpop alleen zou Kodaline het niet hebben gered.’

Omstreeks 14 uur was Twenty One Pilots (***) present in Klub C. ‘Neem een goed in het oor liggend gitaarriffje, doe er een poppy synthdeuntje bij. Kruid met wat raps en een snuifje melodieuze zang. Ziedaar het recept van het jonge Amerikaanse duo.’ De centrale man van Midlake, Tim Smith, mag dan wel niet meer aanwezig zijn, toch was hun optreden opvallend te noemen. De zeskoppige band kiest voor een transformatie, want ‘forse gitaren, een vaak erg luide geluidsdruk, minder kleurrijke harmoniezang en een duidelijke ommezwaai naar de psychedelische rock van de jaren zestig zijn nu de wapens.’

Rode ogen en gekke bekken karakteriseerde Haim (***). De regen gooide roet in het eten en de meiden zagen er een beetje pips uit. Pakkende songs ontbreken nog, klinkt het. ‘Felgekleurde pluimenkragen? Roze schmink? Panty’s met pailletten?’ Dat waren dan weer de dingen waar Tune-Yards (**) mee te koop liep. Dat was dan ook alles. ‘Zet Tune-Yards met een vette bas in een klein broeierig tentje en je krijgt met wat geluk een spannend feestje, maar de clubtent op Werchter bleek een maatje te groot. Jammer.’

Ozark Henry (****) presenteerde net als Midlake een nieuw concept: een nieuwe zangeres en de wondere wereld van elektronica. ‘Hij is een mens om te volgen.’ ‘Blote bovenlijven waar een kleuter met een tatoeeerstift op losgelaten lijkt, een muur van gitaarversterkers en een gigantisch hert met een oog uit op de backdrop’, dat was dan weer Biffy Clyro (***).

Melanie De Biasio (***) moest gedwongen rekening houden met de WK-gekte, een opgewonden sfeer die enkele uren later heel wat minder bleek te zijn. Maar ze liet het niet aan haar hart komen. Het optreden van Triggerfinger (***) zullen velen ook niet snel vergeten. Twee wulpse meisjes hielden het publiek op de hoogte van de prestaties van de Rode Duivels. Enkel spijtig van de lichtblauwe strepen op het kostuum van Mario Goossens.

Black Keys (****) hebben een leuk concert gegeven, maar het was niet eentje om nooit meer te vergeten. Misschien zaten de regen en de Rode Duivels er wel voor iets tussen. Agnes Obel (****) had veel druk op schouders want zij moest het publiek troosten, met resultaat, want De Barn werd omgetoverd in een knusse woonkamer.

Elektrogod Anders Trentemöller (**) was niet zo denderend. ‘Benieuwd of hij de tent wél op zijn kop had gezet met alleen zijn beste dansvloerknallers. Nu bleven we achter met een onvoldaan gevoel’, klinkt het. Pearl Jam (*****) maakte het helemaal goed op het hoofdpodium, want ‘de iconische gitaarriff van ‘Rearviewmirror’ gierde door de avondlucht.’

Zanger Frank Black van Pixies (****) genoot van de show, maar ook het publiek kon het optreden smaken. Gefluit tijdens ‘La la love you’ deed even vermoeden dat in de tent enkel bouwvakkers te vinden waren. Door de nieuwe bassiste Paz Lenchantin verdient deze groep net geen vijf sterren.