REVIEW. Parquet Courts (****) De spanning van een sneltrein
Parquet Courts vorig jaar op Pukkelpop. Foto: Koen Bauters
Knarsende gitaren, monotone baslijnen, luie zang: Parquet Courts deed de hoogdagen van slackerpunk herleven in KluB C. In tegenstelling tot hun passage op Pukkelpop vorig jaar, waar deze groep wellicht beter past, lieten de naar Brooklyn uitgeweken Texanen écht hun tanden zien.

Met een verbeten blik ramden Andrew Savage en co door 'Duckin' and dodgin'' en het met een vlammend parlando opgepookte 'Vienna II'. Teringherrie à la Wire waar onze oren van gingen flapperen. Savage liet zijn woorden bitsig tegen de micro uiteenspatten als bommetjes nitroclycerine.

Tussen de nijdige garagepunk door zocht de band ook de melodie op. 'Dear Ramona' bijvoorbeeld, dat een brug spande tussen Pavement en The Velvet Underground. Of een bloedend 'Bodies made of', twee parels van hun nieuwe album Sunbathing animal. 'Instant disassembly' likte dan weer behoedzaam aan de erfenis van The Modern lovers.

In een heerlijk rammelend 'Borrowed time' gromde Savage met zijn lage, hese stem over 'the endless waiting for something that I knew wasn't coming': dit keer kwam het wel. 

Door de sneltreinvaart waarmee de songs er werden doorgejaagd, viel de set tien minuten te vroeg dood met een waarlijk ziedend 'Sunbathing animal', maar dat deerde niet. Weerbarstig, witheet, weergaloos, gitaarrock kan nog spannend zijn